Przekroczenie tego pułapu grozi Holandii wdrożeniem kar w ramach dyrektywy azotanowej.

Emisja fosforanów w Holandii jest największa w Północnej Brabancji, Limburgii, Gelderland i Overijssel.

Wzrost jej nastąpił na skutek rozrzucania nawozu i rozlewania gnojowicy pochodzących od drobiu i świń, ale przede wszystkim spowodowana jest wzrostem pogłowia krów mlecznych.

W 2015 r. emisja fosforanów związanych z produkcją mleka wzrosła do 88 mln kg i w ten sposób ustalona przez holenderski związek rolników i przemysłu mleczarskiego (NZO) na 84,9 mln kg granica - została przekroczona.

Górna granica emisji fosforanów przewidziana w porozumieniu rządu holenderskiego i branży drobiarskiej na 27,4 mln kg została również przekroczona. Emisja z tego źródła wyniosła w 2105 r. 28,9 mln kg.

Emisja fosforanów pochodzących z produkcji trzody chlewnej w 2015 r. wzrosła o 0,8 mln kg do 39,6 mln kg.