Taka jest idea przewodnia przyjętego przez Komisję Europejską komunikatu pt. „Przyszłość żywności i rolnictwa”. Przedstawiono w nim, w jaki sposób zadbać o to, aby najstarsza wspólna polityka UE pozostała aktualna w przyszłości.

Najważniejszą inicjatywą jest zwiększenie odpowiedzialności państw członkowskich za to, w jaki sposób inwestują przyznane im fundusze WPR, i na co je przeznaczają, co ma ułatwić realizację ambitnych wspólnych celów w obszarze ochrony środowiska, zmiany klimatu i zrównoważonego rozwoju.

Jyrki Katainen, wiceprzewodniczący odpowiedzialny za zatrudnienie, wzrost gospodarczy, inwestycje i konkurencyjność, powiedział:  Wspólna polityka rolna powstała w 1962 r. Musimy sprawić, aby nadal gwarantowała zdrową i smaczną żywność dla konsumentów oraz miejsca pracy i wzrost gospodarczy na obszarach wiejskich. Jednocześnie jednak WPR musi się zmieniać, podobnie jak pozostałe dziedziny polityki. Wniosek, opierający się na wynikach szeroko zakrojonych konsultacji z zainteresowanymi stronami, stanowi ważny krok na drodze do modernizacji i uproszczenia WPR.

Komisja proponuje nowy model realizacji polityki rolnej. W większym niż dotychczas stopniu skorzystano w nim z zasady pomocniczości, zakładając opracowanie przez państwa członkowskie planów strategicznych WPR, obejmujących ich działania w ramach filaru I oraz filaru II. Umożliwi to uproszczenie, zwiększenie spójności i lepsze monitorowanie wyników.

Phil Hogan, komisarz do spraw rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich, stwierdził:,  że komunikat sprawi, że wspólna polityka rolna będzie realizować nowe cele, takie jak wspieranie inteligentnego i odpornego sektora rolnego, wzmocnienie ochrony środowiska i działań w dziedzinie klimatu oraz wzmocnienie tkanki społeczno-gospodarczej obszarów wiejskich. Oznacza on również znaczącą zmianę realizacji wspólnej polityki rolnej. Obecny system zostanie zastąpiony nowym systemem wdrażania, w którym, zgodnie z zasadą pomocniczości, znacznie większą rolę odgrywać będą państwa członkowskie i regiony.

W ramach nowego, uproszczonego i bardziej elastycznego podejścia zachowana zostanie struktura dwufilarowa. Jednocześnie określane będą też jednak szczegółowe działania, służące realizacji celów ustalonych na szczeblu UE. Każde państwo UE opracuje następnie własny plan strategiczny, określający, w jaki sposób zamierza ono osiągnąć wspomniane cele. Plany te będą zatwierdzane przez Komisję. W podejściu tym większą wagę przywiązuje się do monitorowania postępów niż do zgodności. Kluczowe jest też zapewnianie, aby finansowanie przynosiło konkretne rezultaty. Przejście od ujednoliconego podejścia do podejścia dostosowanego do konkretnych potrzeb oznacza, że faktyczny wpływ na politykę i jej skutki będą mieli ci, którzy realizują ją w terenie.