Nowelizacja ustawy nie spełnia, de facto, w dalszym ciągu, zdaniem samorządu rolniczego, wytycznych Trybunału Konstytucyjnego, które nakazują uwzględnienie praw własności właścicieli gruntów dzierżawionych, jako obwodów łowieckich. Przedstawione propozycje mają na celu zaledwie spełnienie wymogów Trybunału Konstytucyjnego, najmniejszym kosztem i bez stabilnych rozwiązań na przyszłość.

W podstawowej kwestii podnoszonej przez Trybunał Konstytucyjny, co do braku udziału właścicieli nieruchomości w procedurze ustalania granic obwodów łowieckich powielono w zasadzie rozwiązania z projektu poselskiego. W zakresie wynagradzania właścicieli nieruchomości za ograniczanie prawa własności w związku z gospodarką łowiecką, projektodawca proponuje rozwiązania idące w kierunku zgodności z Kodeksem Cywilnym, jako odszkodowanie za utratę wartości i na wniosek. Jednak w praktyce tylko w nielicznych przypadkach będzie możliwe uzyskanie takiego odszkodowania ze względu na brak metodologii (sposobu ustalania obniżenia wartości nieruchomości), a także ze względu na ograniczenie do 2 lat okresu wnoszenia roszczenia (licząc od daty zatwierdzenia granic obwodu łowieckiego).

Ważną zmianą jest delegacja dla ustalenia nowych zasad ustalania odszkodowań za szkody łowieckie, jednak wbrew zasadom procesu legislacyjnego nie dołączono projektu rozporządzenia w tej sprawie do projektu ustawy. Właśnie te rozwiązania dotyczące odszkodowań za szkody łowieckie zawarte w aktach delegowanych są bardzo istotne z punktu widzenia samorządu rolniczego i nie należy ich oddzielać od projektu ustawy. W ustawie proponuje się aby przepisy wykonawcze, w tym nowe zasady ustalania odszkodowań za szkody łowieckie weszły w życie dopiero do 2 lat od wejścia w życie omawianej ustawy, co nie znajduje uzasadnienia.

Podobał się artykuł? Podziel się!