Poprawne żywienie krów mlecznych wymaga dużej precyzji na każdym etapie cyklu produkcyjnego. W praktyce nader często obserwuje się sytuacje, gdzie zbilansowana na papierze dawka pokarmowa wygląda bez zarzutu, natomiast w praktyce występują problemy na tle żywieniowym. Dopiero szczegółowa analiza formy podawania paszy, stopień jej rozdrobnienia, wymieszania, wilgotność oraz szczegółowa analiza niezjedzonych resztek daje odpowiedź na pytanie, co jest tego przyczyną. Wiele gospodarstw, szczególnie tych, w których osiąga się wysokie wydajności, boryka się z problemami na tle kwasicowym. Z drugiej strony są producenci nieusatysfakcjonowani wynikami produkcyjnymi ze względu na fakt, że produkcja mleka uzyskiwana od krów jest istotnie niższa niż wynikająca ze skarmianej dawki pokarmowej. Bardzo często oba te problemy wynikają właśnie z niewłaściwej formy i struktury paszy podawanej zwierzętom.

JAK MONITOROWAĆ WŁAŚCIWĄ STRUKTURĘ POKARMOWĄ DAWKI I OD CZEGO ONA ZALEŻY?

Struktura dawki pokarmowej w dużej mierze zależy od rozkładu wielkości cząsteczek poszczególnych komponentów paszy. Do praktycznej oceny wielkości cząstek paszy służą sita paszowe. Wykorzystywane są one zarówno do oceny wielkości poszczególnych cząsteczek pojedynczych komponentów dawki pokarmowej, jak i dawki pełnoporcjowej TMR. Przeżuwacze uzyskują większość energii do funkcjonowania organizmu z trawienia komórek roślinnych, które są rozkładane na substancje przyswajalne przez organizm z wykorzystaniem mikroorganizmów zasiedlających ich układ pokarmowy. Największe nasilenie tych procesów występuje w żwaczu, największej z czterech komór żołądka krowy. Produktem końcowym mikrobiologicznego rozkładu paszy są krótkołańcuchowe lotne kwasy tłuszczowe, głównie kwas octowy, propionowy oraz masłowy. Cechą charakterystyczną przeżuwaczy jest odłykanie uprzednio pobranego pokarmu w celu dalszego rozdrobnienia oraz naślinienia właśnie podczas przeżuwania. Rodzaj, wielkość oraz zawartość włókna w cząsteczkach paszy decydują o podrażnieniu zakończeń nerwowych w okolicach wpustu żołądka i w efekcie jego otwarciu umożliwiającemu cofnięcie się pobranej paszy z powrotem do jamy gębowej. Ponowna obróbka paszy podczas przeżuwania powoduje macerację pokarmu, dzięki czemu może on przemieszczać się do dalszych części przewodu pokarmowego krowy. Dzięki obróbce paszy podczas przeżuwania zwiększa się stosunek powierzchni do masy cząsteczki paszy, co ułatwia dostęp do niej mikroorganizmów żwa