Utrzymanie wysokiej zdrowotności liści buraka cukrowego to jeden z podstawowych czynników pozwalających na wysokie plonowanie tej uprawy. Nie jest to łatwe zadanie, gdyż duże blaszki liściowe rośliny są doskonałym podłożem do infekcji grzybowych. Choroby grzybowe mogą porażać liście przez cały okres wegetacji, jednak znaczenie gospodarcze co roku osiąga praktycznie tylko jedna choroba - chwościk burakowy. Pozostałe choroby takie jak: brunatna plamistość liści, rdza buraka czy mączniak prawdziwy ujawniają się jedynie w ściśle określonych warunkach i pojawiają raczej lokalnie. Skutecznie zwalczane są także przy okazji wykonywania zabiegów ochronnych skierowanych przeciwko chwościkowi.

PLAMY, PLAMKI I NEKROZY

Najlepiej rozpoznawalne przez plantatorów buraka cukrowego objawy daje chwościk buraka - Cercospora beticola. Zazwyczaj grzyb ten na liściach tworzy okrągłe plamy o średnicy 3-5 mm, które otoczone są z zewnątrz czerwonobrunatną obwódką. Środek plam natomiast jest szarawy. W miarę postępu infekcji plamy mogą zlewać się w większe skupiska i opanowywać cały liść, który w konsekwencji stopniowo zasycha i zamiera. W wyniku silnej infekcji roślina traci najbardziej produktywne liście, wytwarza natomiast nowe, kosztem zgromadzonych w korzeniu substancji zapasowych. Szkodliwość choroby może być naprawdę duża. Niezwalczany na plantacjach chwościk może zredukować plon cukru z ha nawet o 50 proc. (jest to konsekwencja mniejszej masy korzeni oraz niższej zawartości cukru i trudności z jego ekstrakcją). Rozwojowi choroby sprzyjają lata ciepłe i wilgotne oraz naprzemienne okresy wilgoci i suszy w ciągu doby (tab. 1). W przypadku chwościka warunkiem kiełkowania zarodników na powierzchni liścia jest dostępność wilgoci.

Często łącznie z chwościkiem na plantacji może pojawić się brunatna plamistość liści buraka - Ramularia beticola. Podobnie jak chwościk grzyb ten tworzy na liściach jasne, okrągłe, ciemniejsze na obwodzie plamy (jednak plamy są nieco większe, o średnicy 4-7 mm). Silnie porażone liście zasychają. Choroba ta zazwyczaj pojawia się placowo, a silnej infekcji ulegają przeważnie nieliczne rośliny.