Ekoturystyka, czyli turystyka zrównoważona, zwana także zieloną lub łagodną, ma być przeciwstawieniem się turystyce masowej, która, koncentrując się na atrakcyjnych turystycznie obszarach (górskich, morskich itp.), doprowadza często do ich niszczenia. Zadaniem ekoturystyki jest podróżowanie przyjazne środowisku, które odbywa się na terenach atrakcyjnych przyrodniczo i krajobrazowo i jest połączone z ochroną naturalnego środowiska i kultury regionów.

Ekoturystykę od innych form podróżowania wyróżniają trzy podstawowe cechy:
  • jest aktywnym zwiedzaniem obszarów o wybitnych walorach przyrodniczych i kulturowych,
  • strzeże harmonii ekosystemów przyrodniczych i odrębności kulturowej lokalnych społeczności,
  • dostarcza środki finansowe do ochrony wartości dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego oraz przynosi realne korzyści ekonomiczno-społeczne miejscowej ludności.

Na obszarach wiejskich ekoturystyka utożsamiana jest zwykle z wypoczynkiem w atestowanych, ekologicznych lub tradycyjnych gospodarstwach rolnych. Większość tych gospodarstw współpracuje z ECEAT-POLAND – Europejskim Centrum Rolnictwa Ekologicznego i Turystyki Oddział w Polsce. Działa ono na rzecz ochrony środowiska naturalnego, zachowania tradycji i kultury polskiej wsi, a przede wszystkim promuje rolnictwo ekologiczne, turystykę i edukację ekologiczną. Od marca 2004 r. ECEAT-POLAND jest członkiem Polskiej Federacji Turystyki Wiejskiej „Gospodarstwa Gościnne”.

Obiekty składające się na sieć kwater ECEAT dzielą się na:
  • gospodarstwa ekologiczne z atestem,
  • gospodarstwa przestawiające się na ekologiczne metody produkcji lub małe gospodarstwa tradycyjne,
  • ekologiczne pensjonaty wiejskie,
  • alternatywne wspólnoty, czyli: wioski ekologiczne, wspólnoty kultywujące tradycje regionu, wioski i gminy, w których władze prowadzą proekologiczną politykę.

Kwaterodawcy współpracujący z ECEAT powinni:
  • wytwarzać żywność metodami ekologicznymi,
  • zapewnić, że co najmniej połowa produktów żywnościowych  podawanych turystom będzie pochodzić z własnych gospodarstw,
  • wykazywać troskę o ochronę środowiska, również poprzez oszczędzanie wody, energii, segregację śmieci, proekologiczne zakupy i inwestycje,
  • używać naturalnych i lokalnych materiałów (drewno, nie plastik),
  • podtrzymywać lokalne tradycje,
  • inwestować w pierwszej kolejności w rozwój gospodarstwa rolnego.

Wymaga się, aby gospodarstwo posiadało certyfikat producenta żywności ekologicznej.

Takich certyfikatów nie muszą mieć wszystkie gospodarstwa zajmujące się turystyką wiejską i agroturystyką. Ale i bez nich agroturystyka może spełniać wiele zadań ekoturystyki – zwiększać dobrobyt lokalnych mieszkańców, dostarczać zdrowych posiłków z produktów miejscowych gospodarstw, pielęgnować i przekazywać kulturowe wartości, dbać o ochronę środowiska.

Źródło "Farmer" 12/2006

Podobał się artykuł? Podziel się!