Serek w kształcie zminiaturyzowanego zwierzątka, ptaka, serduszka lub wrzeciona jest półtwardy i półtłusty. Najmniejsze (w kształcie wrzecion) warzą od 30 do 60 g, zaś pozostałe nie przekraczają wagi 300 g. Podstawowym składnikiem „redykołki” jest mleko owcze pochodzące od rasy „Polska Owca Górska”, możliwe jest dodanie mleka krowiego rasy „Polska Krowa Czerwona” (do 40 proc.).

„Redykołka” będąca Chronioną Nazwą Pochodzenia (ChNP) może być produkowana na terenie wybranych gmin województwa śląskiego i małopolskiego. Obszar ten pokrywa się z terenem leżącym u północnego podnóża Tatr zwanym Podhalem, będącym jednym z najczystszych w Polsce.

Ser jest bardzo starym wyrobem pasterzy wołoskich, wypasających owce na polanach górskich. Swą nazwę zawdzięcza temu, że rozdawano je bezpłatnie w czasie „redykania się”, czyli powrotu owiec z hali.

Do używania zarejestrowanej nazwy wraz z symbolem wspólnotowym albo oznaczeniem „Chroniona Nazwa Pochodzenia”, upoważnieni są wyłącznie producenci, którzy pomyślnie przejdą kontrolę zgodności procesu produkcji ze specyfikacją i uzyskają świadectwo jakości wydawane przez wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych lub certyfikat zgodności wydawany przez upoważnioną jednostkę certyfikującą.

Decyzją Regionalnego Związku Hodowców Owiec i Kóz w Nowym Targu, kontrolę zgodności ze specyfikacją będzie przeprowadzać Małopolski Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych lub Śląski Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo prywatne jednostki certyfikujące – COBICO, Biocert Małopolska i TUV Rheinland Polska.

Źródło: IJHARS