Śliwki szydłowskie to suszone i wędzone owoce z pestkami lub bez, produkowane na terenie gminy Szydłów, w powiecie staszowskim, w województwie świętokrzyskim. Charakteryzują się jednolitą, elastyczną konsystencją miąższu i posiadają bardzo czysty i bardzo intensywny smak i zapach wędzenia. Skórka śliwek jest pomarszczona, ale błyszcząca o barwie ciemnogranatowej z połyskiem. Kształt śliwki zależy od odmiany i może być od kulisto-spłaszczonego do podłużnego.

Do produkcji śliwek szydłowskich wykorzystuje się następujące odmiany śliwek: Węgierka Zwykła, Stanley, Amers, Węgierka Dąbrowicka, Empres, Damacha, Oneida, Jojo, Top, Valjevka. Owoce zbierane są w odpowiednim stopniu dojrzałości gwarantującym odpowiednią jakość produktu gotowego. Zbiór jest przeprowadzany w okresie od sierpnia do października w zależności od odmiany, a właściwy termin określają sadownicy dzięki swoim specyficznym umiejętnościom i doświadczeniu nabytym prze lata praktyki. Zebrane owoce są ręcznie segregowane, a następnie poddawane procesowi podsuszania i podwędzania w specjalnych tradycyjnych szydłowskich suszarniach. Proces ten odbywa się przy pomocy gorącego powietrza i dymu uzyskanego ze spalania twardego drewna liściastego, które spalane jest w palenisku pod laskami czyli ażurowymi drewnianymi tacami, na których umieszczone są owoce.

Producenci wnioskujący o zarejestrowanie śliwki szydłowskiej, tj. Kółko Rolnicze w Szydłowie, Spółdzielnia Producentów Owoców „DOBRYSAD" w Szydłowie oraz Stowarzyszenie Producentów Owoców w Szydłowie, jako organy kontrolne upoważnione do przeprowadzania kontroli zgodności procesu produkcji ze specyfikacją wybrali Świętokrzyski IJHARS oraz jednostki certyfikujące - COBICO Sp. z o.o., Biocert Małopolska Sp. z o.o., TUV Rheinland Polska Sp. z o.o., PNG Sp. z o.o. oraz PCBC S.A.

Obwarzanek krakowski to wypiek przypominający pierścień posypany solą, sezamem, makiem, czarnuszką, posypką ziołową lub przyprawową, serem, cebulą. Może on być produkowany jedynie w Krakowie oraz w powiatach: krakowskim i wielickim. Tradycja wypieku tego produktu na tym obszarze sięga XIII wieku. Jego nazwa pochodzi od sposobu jego produkcji, czyli od obwarzania (zanurzania ciasta przed wypiekiem w wodzie o temperaturze do 90ºC).