Jakość, którą definiujemy jako – ogół cech i właściwości produktu decydujących o ich zdolności do zaspakajania bieżących oraz przewidywanych potrzeb klient – to pojęcie, które w ostatnim czasie stało się niebywale modne. Liczni producenci dóbr wszelakich, reklamują się posiadaniem przeróżnych systemów zarządzania jakością. Walka o klienta toczy się już nie tylko na cenę i szeroko pojętą jakość wyrobu ale i także na systemy zarządzania jakością. Współczesny klient doby Internetu, jest już całkiem dobrze zorientowany w tego rodzaju systemach i coraz częściej mając do wyboru produkty o porównywalnych cechach wybiera ten, na którego opakowaniu widnieją napisy mówiące o systemach jakości wdrożonych przez producenta.

Jedynym systemem, który na mocy wprowadzonych stosunkowo niedawno rozporządzeń  Unii Europejskiej oraz krajowych aktów prawnych, producenci żywności mają obowiązek wdrożyć – jest system analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli HACCP. System ten jest ściśle powiązany z Dobrą Praktyka Produkcyjną i Higieniczną (GMP/GHP). Wdrożenie obu tych systemów bezpieczeństwa żywności jest obligatoryjne dla każdego podmiotu zajmującego się produkcją, dystrybucją i obrotem żywności. Powyższe wymogi dotyczą  także, wszystkich zakładów zbiorowego żywienia, począwszy od stołówek przedszkolnych, a na drogich restauracjach kończąc.

Jak na razie, z obowiązku jego wdrażania zostali jedynie zwolnieni producenci pierwotni, czyli hodowcy zwierząt, od których pozyskiwane jest mleko i mięso oraz rolnicy uprawiający spożywane przez człowieka rośliny. Przy okazji nadmienić trzeba, że obowiązek wdrożenia zasad GMP/GHP i systemu HACCP został nałożony, także na sektor wytwarzający pasze dla zwierząt. Ma to bezpośredni związek z ogólnoświatową tendencją zmierzającą do zapewnienia bezpieczeństwa w całym łańcuchu produkcji spożywczej, czyli począwszy od uprawy roślin i hodowli zwierząt (oraz produkcji pasz) w celu pozyskania podstawowych środków spożywczych (surowców) – poprzez ich przechowywanie, przetwarzanie, utrwalanie, pakowanie produktów, transport oraz dystrybucję, aż do oferowania żywności do sprzedaży lub dostarczenia jej konsumentom, a więc „od wideł do widelca”.