Wydruk strony Farmer.pl - portal nowoczesnego rolnika

Ambrozja bylicolistna – nowy chwast w uprawach

Autor: Małgorzata Tyszka

Dodano: 11-01-2019 11:59

- W próbach sorga wykryto dużą ilość charakterystycznych nasion ambrozji bylicolistnej. Nasiona sorga zostały sprowadzone do Polski celem utworzenia z nich mieszanek pokarmowych dla ptaków – informuje Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa.

Ambrozja bylicolistna (Ambrosia artemisiifolia L. ) należy do rodziny astrowatych i pochodzi z Ameryki Północnej. Bardzo łatwo ją pomylić z innym, bardzo popularnym u nas chwastem np. komosą białą. Ale z drugiej strony, na co wskazuje sama nazwa, jest też bardzo podobna do bylicy pospolitej.

- Charakterystyczne dla ambrozji są liście wcinane, podzielone, pierzastodzielne od strony górnej ciemnozielone, od dołu szarawe. Ogonki liści są odstająco owłosione. Łodyga o wysokości 30-150 cm kosmato owłosiona, kanciasta, lekko bruzdkowana. Kwiaty są rurkowate, rozdzielnopłciowe, w drobnych koszyczkach. Koszyczki męskie wielokwiatowe w szczytowych kłosach lub nibygronach, ich okrywa jest naga, lub słabo owłosiona. Koszyczki żeńskie po 5-6 w pęczku w kątach górnych liści, posiadają dzióbek o długości ok. 1,2 mm i 4-7 cierni w okrywie. Owocem jest niełupka kształtu jajowatego, u podstawy klinowato zwężona o długości 3–4 mm, z siatkowatym rysunkiem na powierzchni. Wokół wierzchołkowej części osłony 5-10 drobnych wyrostków oraz jeden wyraźny wyrostek położony centralnie – podaje Inspekcja.

Chwast ten występuje nie tylko w USA, ale również i w Europie. Można ja spotkać na Węgrzech, w Niemczech, w Austrii, w północnych Włoszech, w niektórych regionach Francji, na Ukrainie.
W Polsce stwierdzono jej obecność głównie w południowo-zachodniej części.

Wykryto u nas trzy gatunki ambrozji:
- ambrozja bylicolistna (Ambrosia artemisiifolia L.),
- ambrozja zachodnia (Ambrosia psilostachya DC.),
- ambrozja trójdzielna (Ambrosia trifida).

Jakie miejsca preferuje ten chwast? - Ambrozja najlepiej rozwija się w miejscach nasłonecznionych, ciepłych, na glebach suchych o małej żyzności. Jej siedliskiem są najczęściej przydroża, miejsca ruderalne, suche murawy, spotykana jest również w pobliżu ciągów komunikacyjnych oraz brzegach wód. Roślina rozmnaża się wyłącznie za pomocą nasion, które mają zdolność przetrwania niekorzystnych do kiełkowania warunków nawet przez wiele lat. Nasiona roznoszone są przeważnie z wiatrem, z zanieczyszczoną nasionami ziemią, w zanieczyszczonej karmie dla ptaków. Jako chwast ma duże możliwości adaptacyjne, może powodować spadek plonu, jej szkodliwość przejawia sią wysoką konkurencyjnością z roślinami uprawnymi o światło, wodę i składniki pokarmowe – wynika z danych PIORiN.

 

 

 

×