Wydruk strony Farmer.pl - portal nowoczesnego rolnika

MRiRW: Potrzebna interwencja na rynku cukru i wzmocnienie pozycji plantatorów

Autor: Grzegorz Tomczyk

Dodano: 15-05-2019 15:20

Polska opowiada się za ograniczeniem importu cukru do UE, utrzymaniem dopłat dla plantatorów i wzmocnieniem ich pozycji w relacjach z przemysłem przetwórczym – wynika z odpowiedzi resortu na postulaty lubelskich rolników.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wystąpił do Phila Hogana członka Komisji Europejskiej ds. rolnictwa i rozwoju wsi z wnioskiem o niezwłoczne przyjęcie środków interwencyjnych na rynku cukru. Polska zabiega również na forum UE o „wzmocnienie w prawodawstwie unijnym pozycji plantatorów w łańcuchu dostaw” – wynika z odpowiedzi ministerstwa rolnictwa na postulaty Lubelskiej Izby Rolniczej, wypracowane podczas konferencji branżowej w Zamościu „Aktualny stan i przyszłe wyzwania dla branży cukrowniczej w sezonie 2019/2020”.

W spotkaniu, które odbyło się w lutym, obok plantatorów z Lubelszczyzny wzięli udział parlamentarzyści i przedstawiciele przemysłu cukrowniczego, w tym Krajowej Spółki Cukrowej.

Efektem konferencji była wspólnie sformułowana lista problemów branży i postulowanych działań dla ich rozwiązania. Pierwszą pozycję na owej liście zajął rosnący import cukru do UE, w tym i Polski z krajów trzecich. Zdaniem rolników i polskich cukrowników, rząd krajowy i europarlamentarzyści winni na wszelkie sposoby mu przeciwdziałać. Spadające ceny cukru i malejąca opłacalność produkcji skutkować mogą w opinii branży problemami z zaopatrzeniem w surowiec i regresem sektora.

Destabilizację branży powstrzymać może jedynie utrzymanie płatności do buraka w nowej perspektywie finansowej WPR 2021-2027 na poziomie minimum 1495 euro do hektara.
Trzeci i ostatni wniosek wypracowany na zamojskiej konferencji dotyczy konieczności zmian w porozumieniu branżowym, polegających na przyjęciu za podstawę kontraktacji średniego plonu uzyskanego przez plantatora w ciągu ostatnich 5 lat, oraz średniej zawartości cukru osiąganej w bulwach w tym samym okresie. Obecnie za podstawę przyjmuje się plon z 5 lat przy założeniu polaryzacji na poziomie 16 proc., co w opinii rolników jest krzywdzące dla plantatorów.

W odpowiedzi na te postulaty Ministerstwo Rolnictwa pisze:

„Polska stanowczo opowiada się za nieprzyznawaniem preferencji w przywozie cukru do UE. Takie stanowisko było wielokrotnie prezentowane przez przedstawicieli Polski na forum Unii Europejskiej. W opinii Polski, rynek cukru powinien być traktowany jako wrażliwy, dlatego też powinien być należycie chroniony przed importem z krajów trzecich, w szczególności mając na uwadze duży potencjał produkcyjny unijnego sektora, znacznie przekraczający zapotrzebowanie na cukier w UE. Produkcja cukru z buraków jest strategicznym działem sektora żywnościowego, o dużym znaczeniu gospodarczym, środowiskowym i społecznym.

Jednocześnie Polska zabiegała o podjęcie na poziomie UE działań mających na celu intensyfikację eksportu cukru z UE do krajów trzecich w celu zagospodarowania występującej na rynku nadwyżki. Poza właściwą ochroną unijnego rynku cukru przed nadmiernym importem, istotne jest również monitorowanie rynku cukru, w tym wprowadzenie obowiązku raportowania cen buraków cukrowych (warunkiem skutecznej polityki rynkowej jest dostęp do informacji oraz możliwość przewidywania zmian, aby w odpowiednim czasie podejmować skuteczne działania).”

Odnośnie do wsparcia związanego z produkcją resort przyznaje, że płatność do produkcji buraków cukrowych: „jest skutecznym instrumentem stabilizującym dochody plantatorów, pozwala na utrzymanie uprawy buraków cukrowych, a tym samym na odpowiedni płodozmian, który poprawia warunki glebowe oraz pozostawia dobre stanowisko pod uprawę zbóż, oraz pozwala na łagodzenie ryzyka cenowego”. W związku z tym, a także uwzględniając uwarunkowania rynkowe i spadek dochodów plantatorów oraz realne zagrożenie rezygnacji z produkcji, stoi na stanowisku, iż należy utrzymać wsparcie związane z produkcją do uprawy buraków cukrowych po 2020 r.
Jak informuje MRiRW: „Ceny cukru Polsce od połowy 2018 roku kształtują się na najniższym od wielu lat poziomie. W lutym 2019 r. średnia cena sprzedaży cukru konfekcjonowanego (1 kg) notowana przez producentów cukru wynosiła 1634 PLN/t i była o 30 proc. niższa od średniej ceny notowanej w lutym w latach 2013-2017. Jednocześnie cena cukru w Polsce raportowana do Komisji Europejskiej w ramach sprawozdawczości cenowej za styczeń 2019 r. wynosiła 295 euro za tonę, tj. o 17 euro mniej od średniej dla UE. Niskie ceny cukru przyczyniają się do pogorszenia sytuacji finansowej przemysłu cukrowniczego i dochodowości uprawy buraków cukrowych”.

Resort przyznaje również, że „uprawa buraków cukrowych jest ściśle zrejonizowana i zlokalizowana w pobliżu cukrowni, z uwagi na potrzebę minimalizacji kosztów transportu buraków”. W związku z tym plantatorzy nie mają możliwości zmiany odbiorcy buraków, co może być wykorzystywane przez koncerny cukrownicze. „W związku z powyższym w dniu 18 kwietnia 2019 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wystąpił do Pana Phila Hogana Członka Komisji Europejskiej ds. Rolnictwa i Rozwoju Wsi z wnioskiem o niezwłoczne przyjęcie środków interwencyjnych na rynku cukru. Polska wnioskuje również na forum UE o wzmocnienie w prawodawstwie unijnym pozycji plantatorów w łańcuchu dostaw poprzez wprowadzenie obligatoryjności zawierania porozumień branżowych, wprowadzenie możliwości negocjowania cen zakupu buraków cukrowych na poziomie porozumień branżowych, jak również wprowadzenie na poziomie UE rozwiązań przeciwdziałających praktykom polegającym na nieuczciwym wykorzystywaniu przewagi kontraktowej przez jedną ze stron umowy.” – czytamy w przesłanej KRIR odpowiedzi na wnioski.

×