Obecnie niewiele jest firm produkujących profesjonalne i sprawdzone elementy MEW. Najważniejszą barierą rozwoju jest brak systemu wsparcia dostosowanego do potrzeb rynku oraz możliwości finansowania realizacji tego typu inwestycji. Brakuje również mechanizmów regulujących zasady przyłączania MEW do sieci energetycznych oraz taryf za magazynowanie wytworzonej przez turbinę energii w sieci.

Mimo dużego potencjału, rynek MEW jest obecnie na początkowym etapie rozwoju, który postępuje bardzo powoli. Większość sprzedawanych obecnie turbin działa w systemach autonomicznych (bez przyłączenia do sieci, z akumulatorami) lub używanych jest jedynie do podgrzewania wody. Systemy hybrydowe łączące turbiny wiatrowe z fotowoltaiką (kolektory słoneczne) są stosowane do podświetlania znaków drogowych, reklam, ulic i parkingów. Najwięcej sprzedaje się turbin wiatrowych o najmniejszej mocy, których odbiorcami są klienci indywidualni.

Coraz większe jest zainteresowanie MEW wśród małych przedsiębiorców i właścicieli gospodarstw rolnych. Do tej pory sporą grupę odbiorców stanowiły organizacje pozarządowe, ale wraz ze zmniejszającą się ilością środków publicznych i dotacji spada również zainteresowanie tej grupy tego typu inwestycjami. Z badań przeprowadzonych przez IEO wynika, że najbardziej obiecującą grupą docelową są rolnicy, dla których, przy rosnącej produkcji i wyposażeniu gospodarstw w sprzęty zasilane prądem, głównym motywem zainteresowania inwestycją w MEW jest chęć uniknięcia konsekwencji rosnących cen energii elektrycznej pochodzącej z sieci konwencjonalnych.

Podobał się artykuł? Podziel się!