Energetyka odnawialna winna być ważnym elementem WPR. Do produkcji bioenergii na miejscu można wykorzystać zarówno małą infrastrukturę istniejącą w gospodarstwach, jak i budować nieco większą infrastrukturę w skali wsi, czy gminy.

W art. 33 Traktatu Rzymskiego, jakim jest „Zapewnienie zadowalającego standardu życia ludności wiejskiej, zwłaszcza poprzez podniesienie indywidualnego dochodu osób pracujących w rolnictwie", wymaga stworzenia warunków do pełnego wykorzystania potencjału produkcyjnego posiadanego bądź będącego do dyspozycji rolników i jest to możliwe poprzez: Aktywną Wspólną Politykę Rolną wpierającą rozwój produkcji oraz eksport do krajów trzecich nadwyżek przetworzonych produktów rolniczych; wykorzystanie do celów energetycznych lokalnie dostępnych produktów ubocznych i pozostałości z rolnictwa oraz przemysłu rolnego i spożywczego; wspieranie upraw rolniczych (nie konkurujących z rynkiem żywności) dedykowanych celom energetycznym; wsparcie rolników i mieszkańców wsi zainteresowanych lokalnym wykorzystaniem biomasy rolniczej na cele energetyczne.
Realizację celów klimatycznych, poprawę bezpieczeństwa energetycznego oraz istotny impuls dla rozwoju obszarów wiejskich można uzyskać również poprzez rozwój rozproszonych OZE wykorzystujących lokalnie dostępne surowce (biomasa) i inne nośniki energii odnawialnej (wiatr, woda itp.) ustalając właściwie: wsparcie dla inwestycji w rozproszone OZE w ramach polityki spójności, wsparcie dla inwestycji w rozproszone OZE w ramach II filara WPR, oraz pożądane jest uproszczenie Wspólnotowych procedur administracyjnych.

Jednocześnie wsparcie na etapie inwestycji i eksploatacji winno być ograniczone wyłącznie do obiektów rozwiązujących problemy środowiskowe, społeczne oraz gospodarcze, a nie obiektów generujących takie problemy.
Wspólna Polityka Rolna powinna preferować rozwój odnawialnych źródeł energii opartych głównie na biomasie rolniczej, a zwłaszcza mini i mikro biogazowni rolniczych, które wykorzystując do produkcji energii produkty uboczne oraz pozostałości z rolnictwa i przemysłu rolnego sprzyjają ograniczeniu emisji gazów cieplarnianych, jak też ograniczają koszty produkcji rolniczej.

Podobał się artykuł? Podziel się!