W tym samym czasie Prezes URE pozytywnie ocenił wnioski przedsiębiorstw dotyczące 612 świadectw pochodzenia z kogeneracji (CHP) - na łączny wolumen energii elektrycznej o wartości 28 342 938, 969 MWh.

URE przypomina, że zapisy wspierające wytwarzanie energii elektrycznej w źródłach odnawialnych znalazły się już w pierwszej wersji ustawy Prawo energetyczne z 1997 r. Wraz z kolejnymi nowelizacjami regulator otrzymywał kolejne zadania i coraz bardziej istotne miejsce w architekturze systemu wsparcia OZE. To Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydaje świadectwa pochodzenia energii elektrycznej wyprodukowanej w odnawialnych źródłach energii i w wysokosprawnej kogeneracji, ustala ceny świadectw pochodzenia, których wartość dla tzw. "zielonych certyfikatów" jest związana z wysokością opłaty zastępczej, podawanej do publicznej wiadomości przez Prezesa URE do 31 marca każdego roku. W 2011 r. kwota jednostkowa opłaty zastępczej po waloryzacji wynosiła 274,92 zł za każdą MWh wyprodukowaną z odnawialnych źródeł energii elektrycznej.

Przyjęty w Polsce system wsparcia źródeł odnawialnych w tym biogazowych oraz kogeneracyjnych ma charakter kwotowy i został oparty o kilka podstawowych zasad. Celem stosowania "zielonych certyfikatów" jest wyrównanie różnicy w kosztach wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych względem źródeł tradycyjnych, poprzez nałożenie na określone podmioty obowiązku zakupu tego rodzaju walorów w określonej w przepisach wysokości. Aby móc korzystać z systemu wsparcia, wszystkie źródła odnawialne i kogeneracyjne muszą posiadać koncesję wydawaną przez Prezesa URE - art. 32 ust. 1 pkt 1 prawa energetycznego lub uzyskać rejestrację w rejestrze działalności regulowanej prowadzonym przez Prezesa Agencji Rynku Rolnego (art. 9p - ustawy Prawo energetyczne).

Więcej na wnp.pl