Instytut Energetyki Odnawialnej (IEO) wskazuje, że wraz z projektem ustawy o OZE w wersji 6.2 z 4 lutego 2014 roku został opublikowany m.in. protokół rozbieżności do poprzedniego projektu ustawy z 29 stycznia br. (v.6.1), w którym Ministerstwo Gospodarki (autor projektu regulacji) odrzuciło uwagi Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Ministerstwa Środowiska w sprawie podniesienia ceny zakupu energii elektrycznej z mikroinstalacji z 80 proc. średniej ceny giełdowej energii w poprzednim roku do 100 proc. i podało uzasadnienie swojego stanowiska w postaci przykładu obliczeniowego.

IEO podaje, że ten przykład pokazuje sposób obliczania oszczędności i potencjalnych zysków dla prosumenta o rocznym zużyciu energii w wysokości 2,5 MWh, który „zoptymalizował" moc mikroinstalacji, w przypadku dachowego systemu fotowoltaiczny o mocy 3 kW.

IEO informuje, że Ministerstwo Gospodarki przy przyjętych założeniach kosztowych budowy instalacji oraz warunkach sprzedaży energii określonych w art. 41 ust. 8 i 10 projektu regulacji wykazało, że prosty okres zwrotu nakładów ponoszonych przez prosumenta wyniesie 19 lat, a z ewentualną dotacją w wysokości 25 proc. nakładów inwestycyjnych - 14,3 lat, a z obliczeń wywnioskowało, że uwagi ministerstw rozwoju wsi i środowiska w świetle przedstawionych kalkulacji nie mają uzasadnienia.



IEO informuje, że dokonał przy użyciu oprogramowania specjalistycznego symulacji pracy instalacji 3 kW, zakładając, że została ona zbudowana w I połowie br. w warunkach w Warszawie, przy aktualnych i zoptymalizowanych nakładach inwestycyjnych i taryfach lokalnego dostawcy energii. Przeprowadził także weryfikację powyższych analiz ekonomicznych oraz odniósł ich wyniki do realnych warunków w jakich funkcjonuje rodzący się rynek prosumencki.



IEO informuje w komentarzu, że do własnych wyliczeń przyjął zoptymalizowaną wysokość nakładów inwestycyjnych 18.300 zł netto z odpowiednią stawką VAT (z uwzględnieniem proporcji w jakiej instalacja służy potrzebom budynku i sprzedaży nadwyżek), kosztów eksploatacyjnych w wysokości 70 zł/kW netto, spadek wydajności 1,5 proc. rocznie w założonym 20-letnim okresie trwałości. Uwzględnił też proponowane w projekcie regulacji zasady rozliczeń półrocznych „netto" oraz zmienność sezonową produkcji energii z instalacji fotowoltaicznej w warunkach polskich, a w efekcie uzyskał dane wskazujące na proste okresy zwrotu nakładów w wysokości odpowiednio 19,6 lat (bez dotacji) i 14,7 lat (z dotacją), co potwierdza generalną zgodność wyników z analizą Ministerstwa Gospodarki, choć zdaniem IEO jej wyniki należy uznać za optymistyczne.