1. Uwzględnienie terenów pozamiejskich w Polityce energetycznej Polski do 2030 r.
Polityka energetyczna Polski do 2030 r., zakładająca m.in. poprawę efektywności energetycznej, wzrost bezpieczeństwa dostaw paliw i energii, rozwój wykorzystania odnawialnych źródeł energii i rozwój konkurencyjnych rynków paliw i energii czy ograniczenie oddziaływania energetyki na środowisko, powinna uwzględniać odbiorców poza terenami zurbanizowanymi, którzy funkcjonują poza siecią (przede wszystkim gazową). Tylko uwzględnienie terenów niezurbanizowanych może w znaczny sposób przyczynić się do realizacji celów Polityki energetycznej Polski. Celem są m.in. regiony bezpieczne energetycznie, w których idea samowystarczalności energetycznej, czyli produkcji energii na własne potrzeby, uzupełniać będzie działania wynikające z Polityki energetycznej Polski do 2030 r.

2. Efektywne źródła energii – gwarantem zrównoważonego rozwoju społeczności lokalnych i elementem społecznej odpowiedzialności przedsiębiorców
Tereny niezurbanizowane powinny charakteryzować się większym wykorzystaniem efektywnych oraz odnawialnych źródeł energii, takich jak np. energia słoneczna (kolektory słoneczne), źródła geotermalne, energia fal, prądów i pływów morskich, energia z wiatru, spadku rzek oraz paliw nisko emisyjnych, takich jak gaz płynny, a także energii pozyskiwanej z biomasy i jej pochodnych. Tego rodzaju rozwiązania zapewnią zrównoważony rozwój, w zgodzie ze środowiskiem naturalnym. Zastosowanie efektywnych źródeł energii w skali lokalnej pozwoli zmniejszyć ilość wykorzystywanej energii, zwiększyć efektywność procesu produkcji, a także wyeliminować stosowane dotychczas paliwa wysoko emisyjne.

3. Samorządy lokalne świadome energetycznie – „Energetyczny kodeks samorządowca”
Samorządy lokalne powinny zaangażować się na rzecz rozwoju energetyki w skali lokalnej. Efektywność energetyczna regionu, jego bezpieczeństwo w zakresie zapewnienia źródeł energii, a także dbałość o zrównoważony rozwój w zgodzie ze środowiskiem powinny stać się credo każdego samorządowca, dla którego rozwój najbliższego otoczenia jest rzeczą podstawową. Samorządy powinny oprzeć swoje strategie i działania w zakresie energetyki lokalnej na katalogu dobrych praktyk samorządowca, wspierając takie inicjatywy, jak „Energetyczny kodeks samorządowca”.