Zespół ds. energetyki wiatrowej w Bloomberg New Energy Finance w opublikowanym w listopadzie 2011 roku raporcie szacuje, że wytwarzanie lądowych turbin wiatrowych charakteryzuje się tzw. 7-proc. "krzywą doświadczenia" - czyli 7-proc. spadkiem kosztów dla każdego podwojenia mocy zainstalowanej. Ten efekt powoduje ekonomia skali oraz wydajność łańcucha dostaw, która wydatnie zmniejsza koszty.

Światowe ceny turbin wiatrowych, wyrażone w cenach realnych, spadły z 2 milionów euro za MW w 1984 roku do mniej niż 0,88 miliona euro za MW w pierwszej połowie 2011 roku. W 1984 roku moc zainstalowana na świecie wynosiła zaledwie 0,3 GW, a do końca roku 2011 będzie to ponad 240 GW.

Równocześnie ze spadkiem kosztów turbin wiatrowych ciągle rosła wartość współczynnika wykorzystania mocy. Efekt udało się osiągnąć dzięki długofalowemu przejściu na korzystanie z większych i wyższych turbin wiatrowych, lepszym rozwiązaniom aerodynamicznym, lepszym systemom sterowania i przekładniom, a także lepszej efektywności wytwarzania energii elektrycznej. Innowacje zwiększyły współczynniki wykorzystania mocy o 13 punktów procentowych w okresie ostatnich 27 lat, do poziomu 34 proc.

Realne koszty eksploatacji i konserwacji farm wiatrowych również uległy zmniejszeniu. Dzięki rosnącemu doświadczeniu operatorów oraz polepszeniu jakości turbin wiatrowych w okresie życia projektu koszty te zmniejszyły się z średnio 50 euro za MWh w latach 80. XX wieku do 11 euro za MWh obecnie.

Na skutek tych wszystkich ulepszeń każdy megawat mocy zainstalowanej wybudowany na lądzie w latach 80. XX wieku mógł wytworzyć 1.8 GWh energii elektrycznej rocznie; jeden megawat mocy zainstalowanej we współczesnych, wyższych i bardziej wydajnych turbinach może dostarczyć 2.9 GWh energii elektrycznej rocznie.

Bloomberg NEF oczekuje, że ze względu na strukturalny nadmiar mocy oraz rosnącą konkurencję w branży energetyki wiatrowej ceny turbin wiatrowych w perspektywie kilku najbliższych lat będą nadal maleć. W tym samym czasie wdrażanie projektów większych turbin z dłuższymi łopatami, zaprojektowanych do przechwytywania większej ilości energii nawet w lokalizacjach o słabych warunkach wiatrowych spowoduje dalszy wzrost współczynnika wykorzystania mocy. Te dwie zmiany przyczynią się do dalszego zmniejszenia się kosztu energii elektrycznej wytwarzanej z wiatru, do poziomu równego konwencjonalnym źródłom energii.