Mając na uwadze bieżącą sytuację ekonomiczną polskich wytwórców biopaliw, jak również stojące za decyzjami Unii Europejskiej w zakresie polityki energetycznej i środowiskowej Wspólnoty perspektywy zwiększania udziału paliw odnawialnych do 10 proc. w 2020 roku, w opinii Koalicji na Rzecz Biopaliw praktyczna realizacja przedmiotowych postanowień musi iść w parze z krajowymi rozwiązaniami legislacyjnymi zapewniającymi rozwój całego łańcucha wytwórczego biokomponentów w Polsce i pełnego wykorzystania potencjału, jakim nasz kraj dysponuje w przedmiotowym zakresie. Polskie rolnictwo, zgodnie z różnymi szacunkami, jest jednym z najważniejszych w Unii Europejskiej pod względem potencjału produkcji zarówno na cele żywnościowe jaki i surowców energetycznych. Ogromne inwestycje poczynione w ciągu ostatnich lat w rozwój sektora wytwórczego biokomponentów sprawiły, że jako kraj jesteśmy w stanie równie efektywnie oddziaływać i w tej dziedzinie. Niestety, z uwagi na szerokie spektrum problemów, z jakimi borykają się obecnie polskie przedsiębiorstwa operujące na rynku odnawialnych paliw transportowych, trudno nazwać aktualną sytuację za optymalną, co ma bezpośrednie przełożenie na ekonomikę wytwarzania biokomponentów i spadające zainteresowanie kolejnymi inwestycjami, pomimo wyżej wymienionych horyzontalnych ram rozwoju. Wśród najważniejszych czynników bezpośrednio determinujących skalę trudności, z jakimi borykają się krajowi wytwórcy biokomponentów, wymienić w szczególności należy napływ tanich, niezrównoważonych biopaliw do Unii Europejskiej z krajów trzecich, brak systemowych rozwiązań krajowych służących rozwojowi produkcji i praktycznego wykorzystania biokomponentów i biopaliw ciekłych, brak - w odróżnieniu do innych państw Wspólnoty - mechanizmów ochronnych krajowej produkcji, jak również politykę handlową i cenową podmiotów paliwowych zobowiązanych do realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego.