Rok 2008 był   pierwszym rokiem funkcjonowania rynku biopaliw w oparciu o instrumenty uchwalone w ustawie o biokomponentach i biopaliwach ciekłych z 25 sierpnia 2006 roku. W rzeczywistości  jak podkreśla prezes KRIR walka o realne uruchomienie rynku biopaliw trwa od 2003 roku. Te pięć lat to okres zmagań z „niewidzialną” siłą przeciwników rynku biopaliw – reprezentantami branży paliw mineralnych.

Działania Krajowej Rady Izb Rolniczych, jako reprezentacji polskiego samorządu rolniczego zmierzają do konsekwentnej poprawy warunków ekonomicznych i społecznych producentów rolnych i pozostałych mieszkańców obszarów wiejskich. Jedną z szans osiągnięcia stawianych sobie celów jest rozwój krajowego rynku biopaliw.

Przez ostatnie sześć lat zwiększono niemal dwukrotnie (do poziomu 2,1 mln ton) produkcję rzepaku oraz dwukrotnie zwiększone zostały moce przerobowe nasion rzepaku do obecnego poziomu 3,2 mln ton/rok. Jednocześnie wytworzone zostały moce do produkcji biokomponentów zapewniające pełne pokrycie zapotrzebowania na biokomponenty ze strony krajowego przemysłu paliwowego w związku z obowiązkiem realizacji Narodowych Celów Wskaźnikowych.

Tak dynamiczny rozwój sektora możliwy był tylko dzięki konsekwentnemu zaangażowaniu branży oraz poniesieniu ogromnych nakładów finansowych w związku z zapewnieniami strony rządowej dotyczącymi konsekwentnej realizacji polityki mającej na celu rozwój sektora energetyki odnawialnej.

Stosowanie biopaliw stanowi jeden z istotnych elementów strategii rozwoju energii odnawialnej w UE do roku 2020. Element o tyle istotny w Polsce, że w ciągu tych sześciu minionych lat cały łańcuch producencki w pełni przygotował się do oczekujących go wyzwań – zarówno dzisiaj jak i w przyszłości. Mamy zatem wystarczający potencjał aby zapewnić dostawy biokomponentów zgodnie ze zobowiązaniami wynikającymi z członkostwa Polski w Unii Europejskiej. Potrzebujemy jedynie stabilnej i konsekwentnej realizacji przyjętej w 2006 roku poprzez stosowną ustawę polityki rządu dotyczącej stosowania biopaliw – mówi Wiktor Szmulewicz.

Dlatego też zdaniem samorządu rolniczego wszelkie wypowiedzi oraz sygnały kwestionujące celowość realizacji polityki biopaliwowej, wyolbrzymianie trudności w jej realizacji i rozpowszechnianie opinii o potrzebie zmian powodują z góry założony efekt - niepokój całego łańcucha producenckiego o stabilność systemu, podstawowego elementu na jakim opiera się dotychczasowy rozwój tej gałęzi. Tym bardziej, że specyfiką tej gałęzi gospodarki jest długofalowe działanie z uwagi na rolniczy charakter produkcji surowców.