Wcześniej był jednym z twórców i liderów Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Rolników Indywidualnych "Solidarność".

Organizował i uczestniczył w wielu protestach, spowodowanych sytuacją w rolnictwie. Był za to wielokrotnie karany, kilka spraw jest też w toku. Po kilku miesiącach spędzonych w więzieniu korzystał obecnie z przerwy w odbyciu kary, spowodowanej złym stanem zdrowia. Liczył na ułaskawienie przez prezydenta Andrzeja Dudę, wcześniej odmówił mu tego prezydent Komorowski.

Marian Zagórny zmarł 29 lutego w Raszynie, przyjechał do Warszawy na kolejne rozmowy dotyczące rolnictwa. Miał też wziąć udział w premierze filmu „Historia Roja”, opowiadającego historię żołnierza wyklętego, który nade wszystko kochał wolność i sprawiedliwość.

Miał 56 lat.

"Wielki przyjaciel rolników" - tak charakteryzują Go najbliżsi.

O terminie pogrzebu poinformujemy.

Życiorys Mariana Zagórnego wg  Encyklopedii Solidarności:

Ur. 8 XI 1960 w Rybnicy k. Jeleniej Góry. Ukończył Zespół Szkół Chemicznych w Jeleniej Górze (1978), technik mechanik, następnie Zespół Szkół Rolniczych tamże (1984).

1978-1982 ślusarz-mechanik w ZWCh Chemitex-Celwiskoza w Jeleniej Górze.

Od IX 1980 w „S”, członek Komitetu Założycielskiego w ZWCh, następnie członek Komisji Oddziałowej; członek służby porządkowej ochraniającej wiece i akcje „S” w Jeleniej Górze, kolporter niezależnych wydawnictw.

Po 13 XII 1981 jako członek podziemnej grupy działaczy „S” z ZWCh uczestnik akcji uszkadzania pojazdów MO, malowania napisów na murach; 1982-1986 uczestnik podziemnej działalności wydawniczej: współzałożyciel (wraz z żoną Danutą, Władysławem Niegoszem, Romanem Niegoszem) podziemnej drukarni we własnym mieszkaniu, redaktor techniczny, drukarz, autor i kolporter podziemnego pisma „Wiskoziak”; drukarz dodatkowych nakładów niektórych nr. podziemnych pism „Dywanik”, „Zerwij kajdany połam bat!”, także ulotek, kalendarzy, imitacji banknotów, kart świątecznych, tzw. cegiełek; kolporter podziemnych jeleniogórskich pism, także wydawnictw wrocławskiej struktury Solidarności Walczącej; wykonał ok. 10 000 przypinanych plastikowych plakietek z okazji przyznania Pokojowej Nagrody Nobla Lechowi Wałęsie. W 1982 zwolniony z pracy w ZWCh. 1983-1984 ślusarz narzędziowy w Spółdzielni Inwalidów Simet. Od 1984 rolnik. W l. 80. słuchacz wykładów w KIK w Jeleniej Górze. 1987-1988 uczestnik zebrań podziemnej struktury ZR „S” w Jeleniej Górze. Wielokrotnie zatrzymywany na 48 godz., mieszkanie poddawane licznym rewizjom; w 1983 i 1985 dwukrotnie pobity przez „nieznanych sprawców”.