Opinie zostały sporządzone na podstawie składu tzw. soli wypadowej, określonego w normie zakładowej producenta - zakładów Anwil S.A. we Włocławku. Norma ta została określona na podstawie badań składu soli wypadowej przez laboratorium zakładowe. Według niej chlorek sodu - potocznie zwany solą kuchenną - stanowi co najmniej 96 proc. masy takiej soli, ma ona zawierać również nie więcej niż 4 proc. wagowo 10-krotnie uwodnionego siarczanu (VI) sodu oraz nie więcej niż 30 mg na 1 kg żelazocyjanku potasu. Z kolei pH (wskaźnik kwasowości) roztworu takiej soli ma się zawierać w przedziale 5-9 (pH neutralne to 7).

Siarczan (VI) sodu, zwyczajowo zwany solą glauberską, jest stosowany jako środek przeczyszczający w dawkach 10-20 g dla dorosłego i 5-10 g dla dziecka. W opinii przyjmuje się, że spożywając dziennie 200 g mięsa i jego produktów, spożywa się 4-6 g zawartej w nich soli. Przyjmując maksymalną zawartość siarczanu sodu (4 proc.) to dzienne spożycie ok. 0,25 g siarczanu sodu, podczas gdy Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności uznaje, że bezpieczna dzienna dawka jonów siarczanowych to ponad 400 mg. Tymczasem 0,25 g 10-krotnie uwodnionego siarczanu sodu zawiera 76 mg tych jonów - prawie 9 razy mniej.

Z opinii wynika też, że w zbadanych w 2011 r. partiach soli z Anwilu siarczanu sodu było poniżej 2 proc. wagowo - dawka ta jest jeszcze mniejsza.

Zgodnie z regulacjami PE dopuszczona zawartość żelazocyjanku potasu (używanego jako substancja przeciwzbrylająca) to 20 mg na kilogram, a sam związek jest klasyfikowany jako substancja bezpieczna. Z przedstawionych przez Anwil badań wynika, że w 2011 r. w partiach soli wypadowej stwierdzano od 11 do 27 mg/kg żelazocyjanku potasu, podczas gdy norma zakładowa to 30 mg/kg. Oznacza to, że razem z solą wypadową można spożyć kilka mg tego związku.

Opinie przypominają, że dawki śmiertelne żelazocyjanku w przypadku podania doustnego szczurom są rzędu kilku gramów na kilogram masy ciała.

W przypadku metali: magnezu, wapnia, żelaza, manganu, niklu, kobaltu czy glinu, dawki możliwe do przyjęcia z solą określono jako "bardzo niskie, nieistotne dla zdrowia". Zawartość kadmu i rtęci oznaczono na poziomach porównywalnych do zawartości w soli spożywczej - mieszczących się w normach.

Jak poinformował na konferencji prasowej Trybusz, wyniki przeprowadzonych badań mieszczą się w określonych dla soli jadalnej normach, z wyjątkiem niewielkiego przekroczenia w jednej próbce zawartości siarczanów.