W styczniu br. wpłynął do Sejmu projekt ustawy o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw. Ta nowelizacja dotyczy unijnej dyrektywy 2009/28/WE. Zmiany w polskim prawie wprowadzą mechanizm podwójnego naliczania w ramach realizacji Narodowych Celów Wkaźnikowych biokomponentów i biopaliw wytwarzanych z surowców niespożywczych i odpadowych. Zużyty olej posmażalniczy (UCO) jest w większości krajów UE najbardziej rozpowszechnionym surowcem odpadowym wykorzystywanym w produkcji biopaliw premiowanych podwójnym naliczeniem.  

Z uwagi na brak krajowego systemu certyfikacji biopaliw i biokomponentów pod kątem spełniania kryteriów zrównoważonego rozwoju (KZR) nie ma możliwości zastosowania w Polsce rozwiązań ograniczających ryzyko nieuczciwych praktyk na rynku UCO analogicznych do tych zastosowanych w Niemczech.

Ograniczone możliwości ilościowe kolekcjonowania UCO z rynku europejskiego powodują wzrost cen, co z kolei ma bezpośrednie przełożenie na import z innych regionów świata, w szczególności do państw UE, w których nie zastosowano prawnych obostrzeń dotyczących potwierdzania pochodzenia czy limitacji ilościowych wykorzystania biopaliw z UCO premiowanych podwójnym naliczaniem.

Po wdrożeniu w Polsce przepisów wspomnianej dyrektywy, realizacja Narodowego Celu Wskaźnikowego będzie mogła mieć miejsce jedynie przy wykorzystaniu biokomponentów spełniających kryteria zrównoważonego rozwoju (KZR). KZR oznacza certyfikowanie produkcji biokomponentów.

Wg Krajowej Izby Biopaliw produkcja bioetanolu w Polsce w 2013 r. wyniosła ok. 230 tys. metrów sześciennych, produkcja estrów metylowych przekroczyła 600 tys. ton. Zużycie oleju rzepakowego w krajowej produkcji biodiesla wyniosło blisko 600 tys. ton.