Badanie „Sytuacja kobiet w rolnictwie i na obszarach wiejskich. Specyfika, standardy, parytety i oczekiwania” zrealizowano na zlecenie Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Jego celem było dostarczenie argumentów do wypracowania i reprezentowania stanowiska Polski odnośnie do uwzględniania potrzeb kobiet w instrumentach wsparcia rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich w nowej perspektywie finansowej WPR.

Kobiety mieszkające na wsi są zadowolone z tego faktu. Zaledwie niespełna 20 proc. z nich deklaruje, że chciałoby wyjechać do miasta, gdyby uzyskały spadek lub wygrały dużą sumę pieniędzy. Pozostałe nie chciałyby zmieniać miejsca zamieszkania, ewentualnie zmieniłyby jedynie miejscowość, ale nadal chciałyby mieszkać na obszarze wiejskim. Można zatem przypuszczać, że większość mieszkanek wsi jest zadowolona z życia na wsi. Jak pokazują badania z 2011 r. kobietom zależy na kontakcie z naturą, poczuciu bezpieczeństwa czy możliwości wypoczynku na świeżym powietrzu. Takie warunki daje im mieszkanie na wsi. Są najwyraźniej gotowe znosić szereg niedogodności związanych z życiem na obszarach wiejskich, aby mieć zapewnione wymienione warunki – podsumowują autorzy raportu.

A z czego niezadowolone są mieszkanki wsi? Przede wszystkim wskazują na gorszy niż w mieście dostęp do sieci gazowej, możliwości podnoszenia kwalifikacji i wykształcenia dorosłych, dostęp do kultury i rozrywek, możliwości studiowania, korzystania z obiektów sportowych i rekreacyjnych czy dostęp do sieci kanalizacyjnej.

Jest jednak wcale niemała grupa kobiet w wieku produkcyjnym, które bez względu na posiadane zasoby materialne chciałyby ze wsi wyjechać – 14 proc. Średnia wieku kobiet planujących wyjazd to 28,2 lat, podczas gdy kobiety zostające na wsi mają średnio 39,7 lat – wyliczyli autorzy raportu.

Ich zdaniem, kobiety chcące wyprowadzić się do miasta są nieco bardziej nastawione na rozwój swojej kariery zawodowej, samodoskonalenie i rozwój indywidualny oraz relacje z innymi ludźmi (poza rodziną) i korzystanie z rozrywek, jakie najczęściej zapewnia miasto. Te wnioski pozwalają przypuszczać, że możliwości zatrzymania potencjału kobiet nastawionych na rozwój zawodowy należy upatrywać w tworzeniu warunków do rozwoju przedsiębiorczości, tworzenia firm, jak również kreowanie przyjaznych warunków dla pracodawców, którzy prowadząc swoje firmy na obszarach wiejskich, dawaliby tym kobietom szansę na rozwijanie kariery. Ponadto istotną kwestią dla tych kobiet będą inwestycje w poprawę infrastruktury drogowej oraz rozwój usług transportowych, co pozwoliłoby podejmować pracę w mieście, ale bez konieczności wyprowadzenia się ze wsi – podsumowują autorzy.