W latach 1946-1960 ze wsi do miasta przeniósł się co trzeci młody człowiek - trzy miliony ludzi, ekwiwalent całego przyrostu naturalnego na terenach wiejskich. Do miasta wyjechał co trzeci młody człowiek w wieku od 18 do 30 lat, a 90 proc. z nich nie powróciło w swoje strony. Większość, mając jedynie podstawowe, często nawet niepełne wykształcenie, zasiliła rzesze niewykwalifikowanych pracowników fizycznych. Spośród miliona trzystu tysięcy nowych robotników, którzy pojawili się w latach 50. w przemyśle, milion pochodziło ze wsi. Dla wielu jednak przeprowadzka wiązała się z błyskawicznym awansem społecznym: zostali pracownikami administracji publicznej, zasilili kadry pedagogiczne czy wojskowe.

Punktem wyjścia reportażu Nestorowicza jest monumentalne, dziewięciotomowe wydanie pamiętników młodzieży wiejskiej opatrzone wspólnym tytułem "Młode pokolenie wsi Polski Ludowej", nadesłanych na konkurs ogłoszony w 1961 roku przez Związek Młodzieży Wiejskiej, Komitet Badań nad Kulturą Współczesną i Zakład Socjologii Wsi PAN oraz Ludową Spółdzielnię Wydawniczą. Autor odnalazł inne dokumenty oraz krewnych ówczesnych aktywistów, poszerzając subiektywny i ocenzurowany obraz przedstawiony w konkursowych pracach o źródła "z pierwszej ręki".

Choć, jak deklaruje Nestorowicz, jego opowieść jest w pełni zgodna z zawartymi w "Młodym pokoleniu wsi Polski Ludowej" wspomnieniami, książka kryje w sobie pewną manipulację - autor powiązał losy postaci, które w rzeczywistości wcale się nie znały, "wzbogacił" przeżycia wybranych przez siebie bohaterów o wspomnienia innych autorów pamiętników. Nestorowicz powołuje się na Melchiora Wańkowicza, który tego rodzaju zabieg reporterski nazywał mianem "mozaiki" i zastrzega, że dodane elementy stanowią zaledwie ułamek autentycznych życiorysów głównych bohaterów i nie zmieniają ani ich prawdziwych losów ani poglądów.

"Każdy został człowiekiem" to reportaż o Polsce lat 50., nie jest on jednak ani reprezentatywny, ani obiektywny. Na konkurs firmowany przez Związek Młodzieży Socjalistycznej nadesłali prace młodzi ludzie, którzy byli skłonni identyfikować się z tą organizacją, ogromne obszary doświadczeń osób o innych poglądach znalazły się więc poza opisem zawartym w pamiętnikach. "Każdy został człowiekiem" jest zapisem doświadczeń młodych ludzi urodzonych na wsi, których na początku lat 50. porwał urok nowej Polski, to kronika ich sukcesów i porażek związanych ze zdobywaniem wykształcenia i świadomości politycznej, ze zmianą środowiska i ucieczką do miast w poszukiwaniu własnego miejsca w socjalistycznej rzeczywistości.