Jak poinformował we wtorek Michał Bielewicz z Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Gorzowie Wlkp., w zeszłym tygodniu kilka takich tablic zamontowano wzdłuż drogi wojewódzkiej nr 138 na terenach gmin Bytnica i Maszewo w powiecie krośnieńskim w granicach obszaru Natura 2000 Lasy Dobrosułowskie.

Przyrodnicy mają nadzieję, że kierowcy widząc tablicę z wizerunkiem wilka umieszczonym w czerwonym trójkącie i napisem "Zwolnij! Wilki!" zdejmą nogę z gazu i będą baczniej obserwować pobocze drogi.

- Łącznie w latach 2014-2016 odnotowaliśmy (RDOŚ w Gorzowie Wlkp.) dziewięć zgłoszeń dotyczących śmierci wilków na skutek ich kolizji z pojazdami. Należy jednak podkreślić, że z pewnością nie wszystkie informacje o kolizjach wilków do RDOŚ trafiają, a co za tym idzie, rzeczywista liczba potrąconych zwierząt może być znacznie wyższa - powiedział Bielewicz.

Pierwsze tablice informujące kierowców o wilkach pojawiły się w Lubuskiem na początku tego roku w powiatach żagańskim i żarskim na południu regionu. Podobnie jak w przypadku zainstalowanych ostatnio, stanęły na obszarach objętych ochroną w ramach programu Natura 2000.

W Lubuskiem wilki występują w większych kompleksach leśnych regionu, zasiedlając obecnie północną części Borów Dolnośląskich, Lasy Zielonogórskie, Puszczę Rzepińską, lasy Witnicko-Dębniańskie, Puszczę Notecką oraz Puszczę Drawską.

Z szacunków RDOŚ w Gorzowie Wlkp. wynika, że w regionie może bytować od 40 do 60 wilków skupionych w 10 osiadłych i rozmnażających się grupach rodzinnych.

- Ponadto, w granicach województwa przemieszczają się pojedyncze migrujące osobniki, których liczebność jest obecnie praktycznie nie do oszacowania - dodał Bielewicz.

Badania próbek DNA pobieranych od potrąconych bądź padłych osobników wykazały, że początek "lubuskim" watahom dały wilki, które w poszukiwaniu terenów łowieckich przywędrowały z dwóch kierunków - zachodniego, czyli Niemiec, oraz z północno-wschodnich rejonów Polski - Warmii i Mazur. Wilki wracają do lubuskich lasów po tym, jak w XX wieku zostały w nich niemal wytępione.

Ziemia Lubuska, której niemal połowę powierzchni porastają lasy, oferuje wilkom rozległe tereny łowieckie. Małe zaludnienie i obfitość lasu w dzikie ssaki kopytne - to elementy zachęcające wilki do zakładania rodzin. Przyjmuje się, że najmniejsze terytorium zajmowane przez watahę obejmuje obszar, którego powierzchnia może dochodzić do 100 km kwadratowych.

Wilk w Polsce jest gatunkiem objętym ścisłą ochroną, poza tym jego ochronę sankcjonuje prawo Unii Europejskiej. Nie tylko zabijanie, ale nawet płoszenie tych zwierząt jest zabronione.