Rogal Marciński pod koniec października 2008 roku to kolejny, po miodzie wrzosowym z Borów Tucholskich, zarejestrowany polski produkt w Unii Europejskiej jako Chronione Oznaczenie Geograficzne. Oznacza to, że wyrób ten ma silny związek z miejscem pochodzenia. Z jego wyrobem wiąże się również wiele legend. Jedna związana jest ze zwycięstwem Jana III Sobieskiego nad Turkami pod Wiedniem, gdyż jego kształt przypomniał półksiężyc na chorągwi tureckiej. Według innej legendarny rogal swój kształt zawdzięcza podkowie zagubionej przez konia św. Marcina.

Niepowtarzalny smak rogale Marcińskie zawdzięczają ciastu półfrancuskiemu i nadzieniu z białego maku, który zgodnie z polską tradycją symbolizuje urodzaj, płodność i zdrowie, z dodatkiem orzechów, okruchów ciasta biszkoptowego, aromatu migdałowego, rodzynków i owoców kandyzowanych. Rogale udekorowane są lukrem i rozdrobnionymi orzechami.

Produkcja rogali świętomarcińskich nie jest łatwa, należy do mozolnych i skomplikowanych, ale dla wszystkich miłośników tych słodkości dobrą wiadomością jest to, że stają się coraz popularniejsze i od kilku lat rogale docierają do różnych zakamarków kraju i można je kupić także poza regionem Wielkopolski.