IUNG-PIB opracował wartości klimatycznego bilansu wodnego (KBW) dla wszystkich gmin Polski (3064 gmin) oraz w oparciu o kategorie gleb określił w tych gminach aktualny stan zagrożenia suszą rolniczą dla następujących upraw: zbóż ozimych i jarych, kukurydzy na ziarno i kiszonkę, rzepaku i rzepiku, ziemniaka, buraka cukrowego, chmielu, tytoniu, warzyw gruntowych, krzewów i drzew owocowych, truskawek oraz roślin strączkowych. Wartości Klimatycznego Bilansu Wodnego, na podstawie których dokonywana jest ocena stanu zagrożenia suszą są ujemne na przeważającym terytorium Polski, jednakże wartości te są dla w/w upraw wyższe od wartości krytycznych - informuje
dr hab. Andrzej Doroszewski z IUNG.

Jak wynika z raportu, w czerwcu najniższe opady wystąpiły na Nizinie Szczecińskiej, na południu Mazowsza, na Wyżynie Śląsko-Krakowskiej oraz na Wyżynie Lubelskiej (od 60 do 90 mm), a najwyższe na Pojezierzu Mazurskim, Podlasiu, w Karpatach, na Podkarpaciu i na Wzniesieniach Zielonogórskich (od 110 do160 mm). Obszar Polski w czerwcu był bardzo zróżnicowany pod względem termicznym, od bardzo zimnych terenów na północy kraju, gdzie temperatura wynosiła od 14 do 15°C po bardzo ciepłe rejony na południu kraju, gdzie notowano od 18 do 18,5°C.

Polska pod względem opadów atmosferycznych w pierwszej dekadzie lipca była bardzo zróżnicowana. Najniższe opady wystąpiły w południowo-wschodniej Polsce, w Wielkopolsce oraz na Wybrzeżu (od 5 do 35 mm). Natomiast najwyższe opady odnotowano w południowo-zachodniej Polsce, na Warmii i Mazurach, Wyżynie Krakowsko-Częstochowskiej oraz na południu Mazowsza (50-150 mm).

W pierwszej dekadzie lipca na obszarze Polski odnotowano bardzo duże zróżnicowanie temperatury powietrza oraz usłonecznienia. Najniższą temperaturę odnotowano na północy kraju (17,5 st. C), zaś najwyższą w południowo-wschodniej Polsce (25 st. C). Bardzo podobny rozkład wystąpił dla usłonecznienia, na północnym-zachodzie kraju było średnio dziennie tylko 5 godzin ze Słońcem, natomiast w południowo-wschodniej aż 12 godzin.

W całym sześciodekadowym okresie, najmniejszy opad atmosferyczny (od 110 do 170 mm) wystąpił w północnozachodnich rejonach Polski, na południu Mazowsza, na Wyżynie Śląsko-Krakowskiej oraz na Wyżynie Lubelskiej. Natomiast najwyższy opad zanotowano na Pojezierzu Mazurskim, Podlasiu, w Karpatach i na Podkarpaciu oraz na Wzniesieniach Zielonogórskich (od 215 do 300 mm). W tym okresie najwyższa ewapotranspiracja wystąpiła na południu Mazowsza oraz na Wyżynie Śląsko-Krakowskiej i Lubelskiej (220-240 mm), a najniższa na Pobrzeżu Szczecińskim oraz w szerokim pasie Polski północnej (190-210 mm).