Najczęściej były to wieloosobowe gospodarstwa domowe (pięć i więcej osób) – 30,5 proc. liczby gospodarstw-beneficjentów na obszarach wiejskich, prawie trzykrotnie więcej niż udział tego typu gospodarstw w liczbie gospodarstw-beneficjentów w miastach. Stosunkowo duży odsetek wśród gospodarstw pobierających świadczenia z pomocy społecznej na obszarach wiejskich stanowiły gospodarstwa 1- osobowe oraz gospodarstwa 4- osobowe.

Gospodarstwa domowe z dziećmi do 24 lat na utrzymaniu stanowiły 60,1 proc. gospodarstw-beneficjentów na obszarach wiejskich (w miastach – 39,4 proc.), a rodziny wielodzietne – 25,4 proc. (w miastach – 8,7 proc.). Główną przyczyną korzystania z pomocy społecznej na obszarach wiejskich są względy ekonomiczne, następnie zdrowotne oraz rodzinne.

Spośród osób w wieku 15 lat i więcej najliczniejszą grupę beneficjentów stanowiły osoby bezrobotne (53,7 proc.). Warto zwrócić uwagę na wyraźnie większy udział osób pracujących w liczbie beneficjentów pomocy społecznej na obszarach wiejskich (20,2 proc.) niż w miastach (12,5 proc.) oraz odwrotną zależność dotyczącą osób bezrobotnych (na wsi 26,1proc., w miastach 31,6). Szczególnie duże dysproporcje danych dotyczących wieku beneficjentów pomocy społecznej między wsią a miastem dotyczą osób w wieku 30-44 lata będących głowami rodziny (42,5 proc. wszystkich głów rodzin-beneficjentów na obszarach wiejskich, 29,0 proc. w miastach). Osoby starsze mają większy udział w liczbie beneficjentów ogółem w miastach.

W strukturze gospodarstw-beneficjentów według głównego źródła utrzymania najwyższy udział miały gospodarstwa domowe rolników z województw podlaskiego, lubelskiego oraz mazowieckiego, które stanowiły odpowiednio 11,2 proc., 7,4 proc. oraz 5,1 proc. liczby gospodarstw korzystających z pomocy społecznej w województwie ogółem, przy średniej krajowej dla gospodarstwa rolniczego wynoszącej 2,9 proc.

Podobał się artykuł? Podziel się!