Jak podkreślił wojewoda Jerzy Miller, w małopolskich gminach, na terenach, na których zlokalizowane są obszary "Natura 2000" panuje duże rozczarowanie i rozgoryczenie z powodu arbitralnej decyzji o włączeniu ich do tej europejskiej sieci, bez konsultacji ze społecznościami lokalnymi.

"Ludzie widzą w tym tylko zagrożenie, stąd decyzja o uruchomieniu w województwie małopolskim programu, który ma usprawnić wdrażanie unijnych dyrektyw i wyjaśnić wszelkie wątpliwości związane z siecią Natura 2000" - wyjaśnił wojewoda.

Zdaniem Millera, obszary "Natura 2000" pomimo swoich ograniczeń, są szansą na promocję gminy i regionu oraz rozwój agroturystyki.

Program rozpoczęło wtorkowe spotkanie ze starostami, prezydentami, burmistrzami i wójtami oraz pracownikami merytorycznymi gmin, na terenach których zlokalizowane są obszary "Natura 2000". Jest to pierwsza inicjatywa w regionie zakrojona na tak szeroką skalę.

Podczas spotkania informowano, że powinien zostać utrzymany dotychczasowy sposób gospodarowania na obszarach objętych siecią "Natura 2000". W sytuacji, gdy ochrona określonego siedliska, np. murawy ciepłolubnej lub gatunku, np. cietrzewia będzie wymagała ograniczeń w dotychczasowej działalności gospodarczej, istnieje możliwość wypłaty rekompensat lub możliwość wykorzystania płatności rolnośrodowiskowych pokrywających zaistniałą stratę. Płatności za obszary objęte "Naturą 2000" kształtują się od 550 do 1380 zł na hektar.

Wojewódzki Konserwator Przyrody Bożena Kotońska przyznała, że stan wiedzy o prawnych i merytorycznych podstawach funkcjonowania obszarów "Natura 2000" w Małopolsce ciągle jest niewystarczający, a właściciele gruntów mają wiele obaw.

W Małopolsce obecnie znajdują się 43 obszary wchodzące w skład sieci "Natura 2000", w tym siedem obszarów ptasich i 36 siedliskowych. Zajmują one 13 proc. obszaru województwa.

Europejska Sieć Ekologiczna "Natura 2000" jest systemem ochrony zagrożonych roślin i zwierząt kontynentu europejskiego, wdrażanym od 1992 r. na terenie wszystkich krajów Unii Europejskiej. Tworzą ją dwa typy obszarów - tzw. obszary specjalnej ochrony ptaków (SPA), gdzie chronione są różne gatunki ptaków oraz tzw. obszary specjalnej ochrony siedlisk (SAC), które mogą obejmować tak skupiska roślinne (drzewostany, krzewy czy pojedyncze rośliny) jak i obszary występowania różnych gatunków zwierząt, wymienionych w unijnej dyrektywie (łącznie 267 gatunków).

Obszary te wyznaczane są wyłącznie na podstawie kryteriów naukowych, i rekomendowane albo przez Ministerstwo Środowiska albo z tzw. list cieni (shadow lists), opracowywanych przez organizacje pozarządowe.

Źródło: PAP