Umowa kontraktacji regulowana jest przepisami kodeksu cywilnego (art. 613-626 k.c.). Stronami umowy są: producent rolny (czyli m.in. również rolnik prowadzący gospodarstwo rolne) i kontraktujący (np. przedsiębiorca). Celem tej umowy jest z jednej strony zobowiązanie producenta rolnego do wytworzenia (co do zasady od "zera") i dostarczenia kontraktującemu oznaczonej ilości produktów rolnych określonego rodzaju. Z kolei podstawowym obowiązkiem kontraktującego jest zobowiązanie do odebrania tych produktów w umówionym terminie oraz zapłacenia ustalonej w umowie ceny.

Przy zawieraniu umowy trzeba pamiętać, aby szczegółowo opisać rodzaj i ilość zakontraktowanych produktów, by nie było wątpliwości co do rozmiaru zobowiązania rolnika. Ilość zakontraktowanych produktów może być określona w jednostkach wagi, sztukach lub według obszaru, z którego produkty mają być zebrane.

W umowie można również wprowadzić zapisy, że kontraktujący będzie miał pewne dodatkowe obowiązki wobec producenta rolnego, które mogą polegać w szczególności na zapewnieniu producentowi możności nabycia określonych środków produkcji i uzyskaniu pomocy finansowej; pomocy agrotechnicznej i zootechnicznej. Na wypadek niewykonywania przez kontraktującego powyższych obowiązków umownych - można zastrzec kary umowne.

Kolejna ważna kwestia do określenia w umowie dotyczy uregulowania obowiązku dostarczenia produktów. Umowa może regulować te kwestie dwojako. Można ustalić, iż to rolnik ma umożliwić kontraktującemu odebranie przedmiotu kontraktacji w swoim gospodarstwie w określonym czasie, bądź można zastrzec, aby to rolnik sam dostarczył przedmiot umowy do ustalonego w umowie miejsca. Może się zdarzyć, iż odległość między gospodarstwem rolnika a siedzibą kontraktującego będzie znaczna, a wtedy trzeba mieć na uwadze, iż bez dodatkowego postanowienia w umowie, że za transport produktów należy się dodatkowe wynagrodzenie, rolnik nie otrzyma zwrotu poniesionych kosztów transportu. Dlatego też w sytuacji, kiedy obowiązek dostarczenia produktów będzie spoczywał na rolniku, warto rozważyć wprowadzenie do umowy odpowiedniego postanowienia.

Obowiązkiem kontraktującego jest odebranie płodów rolnych, jednak co zrobić w sytuacji, kiedy kontraktujący odmawia odebrania zakontraktowanych produktów rolnych? W umowie można zastrzec, iż w wypadku nieprzyjęcia zakontraktowanego plonu bez uzasadnionego powodu, kontraktujący zobowiązany będzie do zapłaty kary umownej rolnikowi. Nadto w takiej sytuacji istnieje możliwość pociągnięcia go do odpowiedzialności za naprawienie szkody, jaką producent rolny poniósł przez to, że nie osiągnął on spodziewanego dochodu z zakontraktowanych upraw. Warto podkreślić, iż nawet w sytuacji, gdy producent rolny wytworzył jedynie pewną ilość danego produktu, to kontraktujący nadal ma obowiązek ich przyjęcia.