Podkomisja nadzwyczajna zajmowała się trzema projektami nowelizacji ustaw o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Były to dwa projekty poselskie (PSL i PO) i jeden prezydencki.

Wszystkie te projekty przewidują umożliwienie wykorzystania dobrych jakościowo gruntów pod zabudowę bez zgody ministra rolnictwa. Obecnie przekształcenie gruntów I-III klasy w tereny nierolne wymaga zgody ministra rolnictwa, co w opinii wnioskodawców utrudnia opracowywanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i inwestycje na terenie gmin.

Dlatego posłowie PSL w 2013 r. przygotowali propozycję zmiany przepisów w tym zakresie dopuszczając w niej, by o przeznaczeniu niewielkich działek (0,5 hektarowych) mających glebę I-III klasy decydował samorząd lokalny, a nie minister rolnictwa.

Ustawa zawierająca ten przepis została uchwalona przez Sejm 10 czerwca 2014 r. Pod koniec lipca zawetował ją jednak prezydent, a Sejm weta nie odrzucił. W opinii głowy państwa, taka zmiana przepisów znacznie zmniejszała ochronę gruntów najbardziej wartościowych rolniczo. Grunty rolne klas I-III stanowią zaś tylko 25 proc. powierzchni wszystkich gruntów ornych w Polsce.

Prezydent zapowiedział wówczas, że przygotuje projekt nowelizacji ustawy. Taki projekt wpłynął do Sejmu w grudniu ub.r., prace nad nim rozpoczęły się w połowie lutego br.

Najdalej idący pod względem ograniczeń był projekt prezydencki i on został wybrany jako projekt bazowy. Zakłada on, że co do zasady przekształcenie gruntów rolnych w nierolne wymaga zgody ministra rolnictwa, ale nie jest ona konieczna jeżeli zostaną spełnione łącznie określone warunki.

Podkomisja zgodziła się z propozycja prezydenta, określając, że przez zwartą zabudowę rozumie się zgrupowanie co najmniej 5 budynków. Ponadto co najmniej połowa powierzchni każdej zwartej części gruntu musi zawierać się w obszarze zwartej zabudowy, a położone muszą być one w odległości nie większej niż 50 m od granicy najbliższej działki budowlanej w rozumieniu przepisów ustawy z gospodarce nieruchomościami.

Kolejne dwa warunki konieczne do spełnienia to położenie tych gruntów w odległości nie większej niż 50 metrów od drogi publicznej ich powierzchnia ma nie przekraczać 0,5 ha, bez względu na to, czy stanowią jedną całość, czy stanowią kilka odrębnych części.