Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przedstawił do konsultacji dla organizacji rolniczych wstępny projekt oceny pakietu legislacyjnego, dotyczącego WPR do 2020 oraz zaapelował do wszystkich organizacji rolniczych, o aktywne włączanie się w debatę na wszystkich możliwych płaszczyznach, także w rozmowach ze swoimi odpowiednikami w UE. W trakcie spotkania omówiono także bieżące problemy w rolnictwie m.in. związane ze składką zdrowotną, a także koncepcją wdrożenia podatku dochodowego w rolnictwie.

Biorąc pod uwagę istniejące diagnozy sytuacji rolnictwa i obszarów wiejskich w Polsce i w UE, przewidywane zmiany w otoczeniu ekonomicznym, międzynarodowym i w zakresie środowiska a także doświadczenia w zakresie obecnych rozwiązań w ramach WPR Polska wyrażała na dotychczasowych etapach prac nad nowym kształtem tej polityki wyraźne oczekiwania co do kierunku jej zmian.

W szczególności w ramach stanowiska rządu RP z 2009 r. oraz z 2011 r. Polska oczekiwała zasadniczej reformy WPR - uczynienia z niej polityki rozwojowej, wzmacniającej konkurencyjność wobec rolnictwa z państw pozaeuropejskich, która będzie w stanie odpowiedzieć na rosnące potrzeby żywnościowe Europy i świata w następnych dekadach. Niestety, analiza wielu elementów propozycji KE (utrzymanie dotychczasowego udziału filaru II, nowe komponenty płatności skutkujące zatarciem wyraźnego podziału ról pomiędzy I a II filarem, a także możliwość przesunięć środków między filarami) wyraźnie wskazuje iż propozycje te zostały podporządkowane zasadzie utrzymania transferów budżetowych do państw członkowskich, kosztem rzeczywistych i prorozwojowych zmian w polityce rolnej UE.

Oczekiwano również uproszczenia WPR - większość uczestników publicznych konsultacji w tym wszystkie państwa członkowskie jednoznacznie zobowiązały KE do wypracowania rozwiązań w ramach nowej WPR, które będą proste, zrozumiałe dla beneficjentów i podatników. Niestety, przedstawione przez KE propozycje są skomplikowane, idą w kierunku dalszego wzrostu biurokracji i wprowadzają wiele nowych elementów, głównie do systemu płatności bezpośrednich, o wątpliwej wartości dodanej. W swoim stanowisku Polska oczekiwała również WPR sprawiedliwej i wyrównanej – oczywistym warunkiem poprawy efektywności, zrównoważenia i wewnętrznej spójności WPR jest powiązanie alokacji środków z aktualnymi, celami i zadaniami stawianymi przed tą polityką i tym samym odejście od podziału podporządkowanego wielkości i intensywności produkcji w odległym okresie historycznym. Niestety, w tym zakresie KE zaproponowała jedynie drobne korekty finansowe, które są niewiele warte.