Znajdują się w niej zapisy na temat promocji kapitału ludzkiego oraz dialogu społecznego, zdrowia i bezpieczeństwa na pokładzie, niestety brakuje zapisów dotyczących tworzenia miejsc pracy w sektorze, szczególnie dla ludzi młodych.

Panowie Garat i Buonfiglio ubolewali nad faktem, iż Komisja proponuje wstrzymanie wszelkiego wsparcia finansowego przy złomowaniu okrętów, podczas gdy wiele państw członkowskich domaga się jego utrzymania. Ponadto, chce ona zlikwidować dopłaty rekompensujące społeczno-ekonomiczne skutki czasowego zaprzestania połowów ze względów ekologicznych. Dodali, że w swojej propozycji, „Komisja również nie zajęła stanowiska w sprawie procedury konsultacji z zainteresowanymi stronami w kwestiach horyzontalnych, które nie będą w przyszłości objęte pracą Komitetów doradczych”.

Komisja zaznaczyła, że poprzez połączenie istniejących instrumentów finansowych w jeden fundusz, system stanie się mniej skomplikowany, o czym nie są przekonane trzy organizacje europejskie, które obawiają się większych obciążeń biurokratycznych i złożoności przepisów.
1 Europêche reprezentuje armatorów rybołówstwa w Europie. W chwili obecnej, zrzesza 17 krajowych organizacji przedsiębiorców sektora rybołówstwa z 11 państw członkowskich UE.

Komitety Copa-Cogeca to zjednoczony głos rolników i ich spółdzielni w UE. Poprzez grupę roboczą FISH, działają w interesie spółdzielni rybnych i sektora akwakultury w europie. W chwili obecnej, organizacje te zrzeszają 23 organizacje reprezentujące sektor rybołówstwa pochodzące z 16 krajów członkowskich UE.

W związku z tym, Przewodniczący Garat i Buonfiglio apelują o upowszechnienie nowych mechanizmów Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, aby uniknąć niewykorzystania środków w czasie kolejnego okresu programowania.

Wreszcie, jak często już podkreślały w przeszłości, Europêche i Komitety Copa-Cogeca wyrażają nadzieję, że europejskie organizacje sektorowe będą również miały dostęp do środków finansowych Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, które pozwolą na realizację projektów europejskich lub międzynarodowych, jak na przykład seminaria tematyczne WPRyb, sesje informacyjne dotyczące projektów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, czy spotkania mające na celu zakładanie partnerstwa w ramach sektorów rybołówstwa i akwakultury
z państwami trzecimi.