Sektor rolnictwa jest bowiem jedynym, który może wnieść pozytywny wkład, jeżeli chodzi o bioróżnorodność, a zarazem produkować żywność. Dlatego zdaniem Copa-Cogeca potrzebne są rozwiązania korzystne dla obu sfer, których efektem będzie „zielony wzrost" oraz umożliwienie rolnikom zatrzymania utraty bioróżnorodności, a zarazem zachowania zrównoważonej produkcji żywności.

- Rolnicy wraz z zarządcami lasów odgrywają kluczową rolę w zachowaniu krajobrazu kulturowego i unikaniu porzucania ziemi, dzięki czemu przyczyniają się do ochrony bioróżnorodności i ekosystemu, jaki ona zapewnia. Chcą włączyć praktyki korzystne dla bioróżnorodności do codziennej pracy na roli. Instrumenty rolno-środowiskowe i dobrowolnej ochrony bioróżnorodności już przyniosły pozytywne efekty. Na przykład, na obszarach, na których współistnieją grunty rolne i lasy, i gdzie potencjał dla bioróżnorodności jest szczególnie wysoki, zintegrowane podejście okazało się skuteczne. W związku z tym, iż wysiłki rolników na rzecz zatrzymania utraty bioróżnorodności nie znajdują przełożenia na uzyskiwane z rynku dochody, potrzebne jest wsparcie finansowe, aby umożliwić rolnikom postępowanie w sposób korzystny dla różnorodności biologicznej, a zarazem nie zagrażający opłacalności, rentowności i konkurencyjności gospodarstw - mówi Pekka Pesonen, sekretarz generalny Copa-Cogeca.

Ponadto jak podkreślają działacze Copa-Cogeca, potrzebne jest także szkolenie zawodowe i doradztwo, aby przekazać rolnikom niezbędną wiedzę.
W ich opinii podejście innowacyjne, które pozwoli na to, aby sektor rolnictwa był w dalszym ciągu wydajny, a zarazem zapewnił korzyści dla środowiska, będzie miało kluczowe znaczenie w przyszłości, w perspektywie globalnie zwiększającego się zapotrzebowania na żywność oraz wpływ na konkurencję, jeżeli chodzi o wykorzystanie gruntów. Rolnicy są w pełni świadomi swej odpowiedzialności za zachowanie różnorodności genetycznej zwierząt i roślin wykorzystywanych w produkcji, jako że są one nieodłącznym elementem bioróżnorodności i przyczyniają się do zachowania środowiska naturalnego.

- Utrzymanie różnorodności genetycznej, również w odniesieniu do odmian roślin dotychczas niestosowanych w produkcji rolnej będzie coraz ważniejsze w kontekście zmian klimatu. Rolnictwo i gospodarka leśna powinny mieć możliwość reagowania na rosnące zapotrzebowanie na energię i biosurowce, a jednocześnie przyczyniać się do implementacji nowej strategii UE dla bioróżnorodności - dodaje Pesonen.

Podobał się artykuł? Podziel się!