Plany te nie uwzględniają redukcji i inwestycji, które już osiągnięto i podjęto w sektorze rolnym. Sekretarz Generalny Copa-Cogeca, Pekka Pesonen, podkreślił - Naszym zdaniem Komisja powinna wziąć pod uwagę ograniczenia, które udało się osiągnąć i inwestycje podjęte w sektorze rolnym. Np. emisje amoniaku spadły o 22 proc. w okresie 1990-2009, osiągając poziom 288 000 ton w UK (z wyłączeniem naturalnych emisji pochodzenia antropologicznego i od dzikich zwierząt). We Włoszech udało się je ograniczyć o 25 proc. w sektorze produkcji drobiu i ogółem o 20 proc. w Niemczech od 1990 r. Stanowi to znaczny postęp, aczkolwiek wiąże się również z poważnymi kosztami dla sektora. Ambitne cele dotyczące redukcji emisji amoniaku, które Komisja chce podnieść w ramach dyrektywy w sprawie krajowych poziomów emisji (NEC) powinny odzwierciedlać zarówno pułapy na rok 2020, przyjęte w ramach Protokołu z Goeteborga i wnioski odnośnie amoniaku zawarte w najlepszych dostępnych technikach (BAT). Stosowanie się do powyższych ustaleń oraz prace nad projektem dokumentu referencyjnego dotyczącego najlepszych dostępnych technik (BREF) dla Intensywnego Chowu Drobiu i Świń (IRPP) w ramach dyrektywy w sprawie emisji przemysłowych (IED) na pewno doprowadzą do dalszych ograniczeń emisji.

Dodając przy tym, - że należy pamiętać o synergiach między polityką w zakresie jakości powietrza i innymi politykami, jak np. polityka w zakresie zmian klimatu. Środki prowadzące do redukcji emisji gazów cieplarnianych i innych zanieczyszczeń z rolnictwa mogą doprowadzić do spadku produkcji w UE, co może zagrozić bezpieczeństwu żywnościowemu, a wiemy, że zapotrzebowanie na żywność na świecie ma wzrosnąć o 70 proc. do 2050 r. Należy to wziąć pod uwagę.

Podsumowując, Pekka Pesonen powiedział, że Copa-Cogeca obawia się, że plany Komisji dotyczące dalszej redukcji emisji nie są ani realistyczne, możliwe do osiągnięcia, opłacalne ani poparte dowodami naukowymi. Dlatego też, Copa-Cogeca apeluje do Komisji o wprowadzenie zmian we wnioskach, aby można było znaleźć złoty środek, obejmujący opłacalność produkcji rolnej, jej rolę w utrzymaniu bezpieczeństwa żywnościowego na świecie oraz łagodzenie zmian klimatu, jakość powietrza, różnorodność biologiczną, zarządzanie ryzykiem związanym z powodziami i jakość wody.