Dacian CIOLOŞ, komisarz ds. rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich, powiedział: „Rolnicy, którzy znajdują się pod presją związaną z niekorzystną sytuacją gospodarczą, koncentracją siły przetargowej detalistów oraz konkurencją światową, potrzebują odpowiednich narzędzi, aby lepiej informować konsumentów o swoich produktach. Pakiet środków dotyczących jakości to pierwszy krok w kierunku budowy silniejszego i prężniejszego rolnictwa, a w przyszłości zostaną podjęte nowe inicjatywy.”

Na pakiet środków dotyczących jakości składa się kilka wniosków ustawodawczych.
Pierwszy z nich odnosi się do ulepszenia obowiązujących unijnych systemów jakości dotyczących oznaczeń geograficznych, tradycyjnych specjalności oraz określeń jakości stosowanych nieobowiązkowo poprzez wprowadzenie wspólnej, uproszczonej i skróconej procedury rejestracji oznaczeń geograficznych i tradycyjnych specjalności, a także poprzez uściślenie przepisów w zakresie powiązań między znakami towarowymi a oznaczeniami geograficznymi, roli grup wnioskodawców oraz definicji „tradycyjnej gwarantowanej specjalności”.
Nieobowiązkowe wytyczne dotyczące etykietowania produktów wykorzystujących produkty posiadające oznaczenia geograficzne jako składniki, które przyjęto tego samego dnia, zawierają interpretację Komisji w odniesieniu do przepisów obowiązujących w tej dziedzinie. 

Kolejny wniosek obejmuje sprawniejsze przyjmowanie przez Komisję norm handlowych, w tym uprawnienia do rozszerzenia oznakowania ze wskazaniem miejsca produkcji rolnej zgodnie ze specyfiką każdego sektora rolnego. Normy handlowe przyczyniają się do poprawy warunków ekonomicznych produkcji i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, a także podwyższenia jakości tych produktów. Obecne sektorowe normy handlowe nadal będą obowiązywać, a w przyszłości mogą zostać udoskonalone – w bardziej spójny sposób – poprzez jednolity mechanizm delegowania uprawnień na rzecz Komisji zgodnie z traktatem lizbońskim (tzw. „akty delegowane”). Dzięki temu normy techniczne będą dostosowane do rzeczywistych warunków w terenie. W przypadku produktów nieobjętych żadną konkretną normą będą stosowane wymogi podstawowe. Komisja proponuje również, aby rozszerzono przepisy sektorowe (również jako akty delegowane) dotyczące wskazania miejsca produkcji rolnej, na podstawie ocen skutków, uwzględniając specyfikę każdego sektora i oczekiwania konsumentów dotyczące przejrzystości.