Jak informuje CIR, Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o zmianie ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych oraz niektórych innych ustaw, przedłożony przez ministra rolnictwa i rozwoju wsi.

Od 1 stycznia 2014 r. w zakresie wspólnej organizacji rynków produktów rolnych stosowane są przepisy unijne: rozporządzenie PE i Rady (UE) nr 1308/2013, rozporządzenie Rady (UE) nr 1370/2013 oraz rozporządzenie PE i Rady (UE) nr 1306/2013.

Wdrożenie do polskiego prawa tych regulacji następuje w drodze zmiany ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych, a także zmian w innych ustawach, regulujących poszczególne rynki rolne (ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw, rynku chmielu, rynku suszu paszowego oraz rynków lnu i konopi uprawianych na włókno, ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych oraz ustawy o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, obrocie tymi wyrobami i organizacji rynku wina).

Wskazano organy (ich właściwość i kompetencje), które będą realizowały zadania wynikające wprost z ww. unijnych rozporządzeń, czyli zadania dotyczące m.in. uznawania organizacji producentów rolnych i ich zrzeszeń oraz organizacji międzybranżowych, w tym kontroli ich działalności, monitorowania rynków, umów na dostawy produktów rolnych oraz negocjacji umownych w wybranych sektorach.

Organem właściwym do uznawania organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów oraz organizacji międzybranżowych, w tym organizacji międzynarodowych (na ich wniosek) są właściwi ze względu na siedzibę tych organizacji/zrzeszeń dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji Rynku Rolnego. Uznanie lub cofnięcie uznania nastąpi w drodze decyzji administracyjnej.

Zgodnie z rozporządzeniem nr 1308/2013, każde dostarczenie produktów rolnych (zboża, chmiel, tytoń, owoce i warzywa, produkty z przetworzonych owoców i warzyw, mleko, wołowina i cielęcina, wieprzowina, baranina i kozina, jaja, mięso drobiowe, produkty pszczele, wina, drzewa i rośliny żywe) przez producentów (grupy producentów, organizacje producentów albo zrzeszenia organizacji producentów) do pierwszego nabywcy wymaga pisemnej umowy. W przypadku, gdy pierwszym nabywcą nie jest przetwórca, umowa między kolejnymi nabywcami również musi być zawierana na piśmie. Wyjątek dotyczy sprzedaży bezpośredniej. W umowie powinny zostać uwzględnione: cena za dostawę, która jest niezmienna i określona w umowie lub jest obliczana przez połączenie różnych czynników określonych w umowie, ilość i jakość produktów, które można dostarczyć lub które muszą zostać dostarczone, terminy dostaw, okres obowiązywania umowy, z klauzulami dotyczącymi jej rozwiązania oraz szczegółów dotyczących płatności.