Ministerstwo Rolnictwa poinformowało senacką Komisję Rolnictwa i Rozwoju Wsi o sytuacji na rynkach rolnych. W przedstawionej informacji bardzo niepokojąco zabrzmiała diagnoza dotycząca rynku cukru, także wobec zapowiedzi pogorszenia warunków kontraktacyjnych, już proponowanych rolnikom.

Więcej: Suedzucker nie chce plantacji buraka w Polsce?

Jak podano w informacji, opartej o raport IERiGŻ, na rynku cukru po zniesieniu kwotowania tj. po 30.09. 2017 r., możliwe są trzy scenariusze. MRiRW uznaje, że trzeba się spodziewać wahań cen na tym rynku i naprzemiennego występowania każdej z tych trzech prognoz. „Biorąc pod uwagę biologiczno-techniczny charakter produkcji cukru oraz dłuższy okres reakcji na zmiany cen poprzez ograniczanie lub zwiększanie areału uprawy, po zniesieniu kwotowania można spodziewać się większych niż dotychczas wahań cen cukru i surowca buraczanego. Tak więc najbardziej prawdopodobne jest występowanie cyklicznych zmian na światowym rynku cukru, a w konsekwencji w perspektywie długoterminowej przedstawione warianty mogą występować naprzemiennie” - podano. 

Wariant optymistyczny rozwoju wydarzeń zakłada pełne wykorzystanie potencjału krajowego sektora cukrowniczego - krajowa branża cukrownicza może zostać dużym eksporterem netto. W 2020 r. powierzchnia uprawy buraków cukrowych w Polsce może wzrosnąć do 220 tys. ha, a krajowa produkcja cukru może wynieść około 2,05 mln ton.

Stanie się tak, jeśli ceny cukru na świecie długoterminowo wykażą tendencję wzrostową i w przypadku cukru białego wyniosą przeciętnie około 550 USD/tonę, a krajowe zużycie cukru wyniesie około 1,75 mln ton.

Wariant mniej optymistyczny to wariant „status quo”, oznaczający krajową produkcję cukru na średnim poziomie sprzed reformy. Bierze pod uwagę pogorszenie warunków: światowe ceny cukru będą się kształtowały w granicach cen notowanych w latach 2014–2015, a w efekcie ceny cukru w UE będą oscylowały wokół ceny referencyjnej (około 400 EUR/tonę), a krajowe zużycie cukru wyniesie nadal około 1,75 mln ton.

W tym wariancie przewidywana jest likwidacja cukrowni. „Zdaniem ekspertów IERiGŻ – PIB istnieje prawdopodobieństwo, że koncerny cukrownicze z kapitałem zagranicznym mogą wyłączyć z produkcji nieefektywne cukrownie w Polsce (w strukturach tych koncernów funkcjonuje 11 krajowych cukrowni). Z produkcji może zostać wyłączonych 3–6 cukrowni, głównie w południowej części kraju. Rejony plantacyjne tych zakładów zostaną częściowo przejęte przez efektywne cukrownie” – podaje MRiRW. Wtedy w 2020 r. powierzchnia uprawy buraków cukrowych w Polsce może wynieść około 190 tys. ha, a krajowa produkcja cukru - około 1,8 mln ton.