Głównym celem programu LIFE jest rozwiązywanie ważnych dla UE problemów środowiskowych i klimatycznych, szczególnie poprzez stosowanie nowych, innowacyjnych rozwiązań. Budżet programu LIFE dla krajów UE na lata 2014-2020 wynosi 3,46 mld euro.

W trakcie wtorkowej konferencji prasowej towarzyszącej Dniu Informacyjnemu LIFE, wiceminister środowiska Sławomir Mazurek podkreślił, że program LIFE może pomóc we wdrażaniu unijnej gospodarki w obiegu zamkniętym, której celem jest zmniejszenie produkcji odpadów oraz zwiększenie odzysku cennych surowców.

Wiceminister zachęcał potencjalnych beneficjentów do ubiegania się o pieniądze z programu LIFE. Wskazał, że to ostatni rok, kiedy polskie projekty mają wydzieloną pulę finansowania, a zatem łatwiejszy dostęp do tych środków. Nabór wniosków rozpocznie się 28 kwietnia i potrwa do września br.

Prezes Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Kazimierz Kujda zwrócił uwagę, że w przyszłym roku znikną alokacje krajowe, a potencjalni beneficjenci z poszczególnych krajów Wspólnoty będą ze sobą konkurować i tylko najlepsze projekty mają szansę na uzyskanie wsparcia.

Przedstawiciele Funduszu wyjaśnili, że w ramach tegorocznego naboru, w formie dotacji będzie można sfinansować do 95 proc. kosztów kwalifikowanych przedsięwzięć (60 proc. z Komisji Europejskiej i 35 proc. z NFOŚiGW).

Z programu mogą korzystać zarówno podmioty publiczne, jak i prywatne, komercyjne i niekomercyjne, zarejestrowane na terenie UE. Jak przekonuje Fundusz, jest to np. szansa dla samorządów, które przy unijnym wsparciu mogą rozwiązać swoje problemy dotyczące m.in. dostosowywania się do zmian klimatu. Po pieniądze mogą też sięgnąć jednostki budżetowe, ośrodki badawcze i naukowe, organizacje pozarządowe i biznes. Przedsięwzięcia mogą być realizowane w partnerstwie z innymi podmiotami krajowymi lub międzynarodowymi.

Program LIFE jest wdrażany bezpośrednio przez Komisję Europejską. Przedsięwzięcia muszą dotyczyć istotnego problemu środowiskowego z punku widzenia ich wartości dla UE. Promowane są projekty, które nie dotyczą tylko jednego państwa; powinny one obejmować swoim zasięgiem dużą populację danego gatunku lub powierzchnię chronionego siedliska. Powinny być one też innowacyjne i dotyczyć np. wykorzystania nowych technologii w ochronie wód, gospodarce odpadami czy ochronie powietrza.