Rząd RP najbardziej negatywnie ocenia propozycję utworzenia dodatkowego, prośrodowiskowego komponentu płatności bezpośrednich, tzw. zazielenienie.  Tym samym rząd RP opowiada się, aby dodatkowe efekty środowiskowe na poziomie UE realizować bez zwiększania kosztów administracyjnych, głównie poprzez skuteczniejsze wdrażanie zasady wzajemnej zgodności.

Zdaniem rządu RP w sprawie  płatności podstawowej, prośrodowiskowej, dla małych gospodarstw oraz płatności dla młodych rolników, należy utworzyć odrębne wspólnotowe koperty, które byłyby następnie rozdzielane pomiędzy państwa członkowskie wg obiektywnych kryteriów odpowiadających celom każdego z komponentów. W szczególności, właściwym kryterium alokacji dla środków płatności podstawowej i dla płatności prośrodowiskowej jest powierzchnia użytków rolnych, która najlepiej określa zarówno potencjał rolniczy, jak i środowiskowy, w tym wysiłki/koszty związane z wymogami środowiskowymi zarówno w ramach zasady wzajemnej zgodności, jak i w ramach proponowanego nowego komponentu prośrodowiskowego. Kryteria podziału środków na wsparcie dla małych gospodarstw i młodych rolników powinny uwzględniać liczebność tych kategorii rolników w państwach członkowskich – PCz.. Ewentualny okres przejściowy na alokację środków wg tego kryterium mógłby dotyczyć jedynie koperty przeznaczonej na płatność podstawową, stosując zasadę „tunelowego” i stopniowego zmniejszenia różnic od poziomów 80 proc./120 proc. (średniej UE w 2014 r.) do poziomów 90 proc./110 proc. w 2018 r. Ujednolicenie w UE stawki obszarowej płatności prośrodowiskowej powinno nastąpić już w 2014 r. z uwagi na jednakowe w całej UE wymogi związane z tą płatnością

Ze stanowiska jasno wynika, że Ministerstwo opowiada się za wyłączeniem z płatności gruntów w zależności od prowadzonej na nich działalności, a nie beneficjenta, tzw. aktywny rolnik. Wykluczone z płatności powinny być grunty służące np. jako: lotniska, pola golfowe, boiska, itp. Takie rozwiązanie byłoby znacznie łatwiejsze do sformułowania i wdrożenia.

Ws. otrzymania płatności bezpośrednich, według stanowiska, nadal nadal obowiązywać zasada, że powierzchnia kwalifikująca się do tego rodzaju pomocy nie może być mniejsza niż 1 ha.

Ponadto w stanowisku można zauważyć, że Polska nie sprzeciwia się propozycji progresywnego ograniczenia wsparcia dla największych gospodarstw z wyłączeniem prośrodowiskowego komponentu płatności bezpośrednich. Maksymalna pomoc ma wynieś 300 tys. euro.

Polska opowiada się także za utrzymaniem możliwości stosowania uproszczonego systemu jednolitej płatności obszarowej SAPS jako alternatywy dla systemu opartego na przydzielaniu uprawnień do płatności. Rząd RP stoi na stanowisku, iż aby płatności bezpośrednie po 2013 r. mogły efektywniej niż dziś przyczyniać się do realizacji wspólnotowych celów środowiskowych, konieczne jest przede wszystkim pełne odejście od historycznych kryteriów ustalania stawek i kopert krajowych preferujących regiony i gospodarstwa o intensywnej produkcji rolnej.

Poniżej zamieszczamy stanowisko Polski w całości.

Podobał się artykuł? Podziel się!