Państwo członkowskie może (nie musi) wprowadzić w ramach systemu płatności bezpośrednich płatność do pierwszych hektarów. Można przeznaczyć na nią do 30 proc. koperty krajowej.

Obowiązkowo państwo członkowskie musi wypłacać dwa rodzaje płatności: „zielona” (30 proc. koperty) i płatność dla młodych rolników (do 2 proc.)

Dobrowolne są jeszcze (oprócz płatności do pierwszych ha): płatność dla małych gospodarstw (do 10 proc.), płatność powiązana z produkcją (do 13+2 proc.), płatność dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi/ONW (tej ostatniej w Polsce raczej nie będzie, pozostałe są rozważane).