Jak wyjaśnia MRiRW w informacji skierowanej do sejmowej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, charakter tego wsparcia jest podobny do wsparcia specjalnego, realizowanego obecnie na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, ale różni się ono w zakresie niektórych aspektów wdrożeniowych.

Wsparcie związane z produkcją można przyznawać następującym sektorom i rodzajom produkcji rolnej: zboża, nasiona oleiste, rośliny wysokobiałkowe, rośliny strączkowe, len, konopie, ryż, orzechy, ziemniak skrobiowy, mleko i przetwory mleczne, nasiona, mięso baranie i mięso kozie, wołowina i cielęcina, oliwa z oliwek, jedwabniki, susz paszowy, chmiel, burak cukrowy, trzcina cukrowa i cykoria, owoce i warzywa oraz zagajniki o krótkiej rotacji.

Jednocześnie trzeba uwzględniać, że instrumenty wsparcia mogą zostać wdrożone wyłącznie w celu stworzenia zachęty do utrzymania obecnych poziomów produkcji, a także realizowane mogą być jedynie w ramach zdefiniowanych limitów ilościowych bazujących na określonych powierzchniach, plonach lub liczbie zwierząt.

Jak dodaje ministerstwo, zgodnie z zasadą podwójnego finansowania, płatność związana z produkcją nie może być przyznawana, jeżeli inny rodzaj wsparcia unijnego, o który ubiega się rolnik, ma taki sam cel, jak wsparcie związane z produkcją. Cel ten to utrzymanie poziomu produkcji w sektorze.

Wszelkie zmiany decyzji w sprawie zastosowania płatności związanych z produkcją mogą być dokonane raz w ciągu perspektywy finansowej, tj. od dnia 1 sierpnia 2016 r. ze skutkiem od 2017 r.

Zapowiadano już, że w przypadku Polski na ten rodzaj wsparcia trafi do 15 proc. całej koperty finansowej przeznaczonej na dopłaty, w tym 2 proc. musi trafić na wsparcie produkcji roślin wysokobiałkowych. 

Podobał się artykuł? Podziel się!