- Polsce zależy na mocnej reformie Wspólnej Polityki Rolnej, a nie udawanej - powiedział Marek Sawicki, minister rolnictwa.

- Chcemy mocnego podstawowego pierwszego filara WPR (w nim są ulokowane środki na płatności bezpośrednie), jednakże nie może on być źródłem zakłócenia konkurencyjności - dodał.

Sawicki zorganizował spotkanie z przedstawicielami państw członkowskich, nie z ministrami rolnictwa, tylko z urzędnikami, którzy prowadzą prace na polityką rolną na poziomie technicznym.

Sawicki podkreślił, że podstawą do dalszej dyskusji nad przyszłością polityki rolnej jest listopadowy dokument Komisji Europejskiej, a nie raport Dessa.

W ocenie Parlamentu Europejskiego, co znalazło odzwierciedlenie w raporcie Dessa, uniezależnienie płatności od wielkości produkcji sprawdziło się, dlatego chce on, żeby oddzielić skalę produkcji od premii na krowy mamki i owce. Tylko w ściśle określonych warunkach, głównie na obszarach górskich, można by łączyć wielkość z premiami na zwierzęta.

PE chce, żeby przyznawanie płatności bezpośrednich zostało powiązane bezpośrednio z ochroną zasobów. Uważa, że uekologicznienie płatności bezpośrednich w 1 filarze WPR ma polegać na tym, że każdy beneficjent płatności bezpośrednich w UE musi przeprowadzić przynajmniej dwa obszarowe programy ochrony zasobów, aby uzyskać pełną premię dla gospodarstwa. Parlament uważa, że niekorzystne warunki gospodarowania powinny być rekompensowane z 2 filara Wspólnej Polityki Rolnej.

Raport Dessa mówi o tym, że płatności bezpośrednie pozostaną oddzielone od produkcji.

Wiadomo także, że dopłaty do gruntów rolnych nie będą takie same we wszystkich krajach członkowskich UE.

Wspomniany raport mówi o sprawiedliwszym podziale dopłat bezpośrednich. Mają one być „tunelowe". Średnie płatności do gruntów mają zostać podniesione, jednakże wysokie ich poziomy dla niektórych państw UE zostaną tylko nieznacznie obniżone.

Poza tym, Polska nie będzie mogła realizować dopłat wg. obecnego, uproszczonego systemu SAPS, który oparty jest na dopłatach do hektara gruntów rolnych. Od 2014 roku przyjmiemy system obowiązujący w starych krajach członkowskich o nazwie SPS. Ten system „spogląda" na historyczne referencje, które m.in. odnoszą się do lat 2000 - 2002.

W UE funkcjonują dwa modele płatności: system płatności jednolitej (z ang. SPS - Single Payment Scheme) oraz system jednolitej płatności obszarowej (z ang. SAPS - Single Area Payment Scheme) w ramach których możliwe jest uzyskiwanie rozmaitego wsparcia.

System płatności jednolitej (SPS) stosowany jest w krajach UE-15 oraz przez dwa nowe państwa członkowskie (Malta i Słowenia). W systemie SPS funkcjonują trzy modele płatności: historyczny, regionalny i mieszany (hybrydowy).