Jak twierdzi portugalski sprawozdawca propozycja Komisji posuwa się znacznie dalej w przypadku ujednolicenia wysokości wsparcia w ramach jednego państwa członkowskiego niż ma to miejsce w przypadku ujednolicenia między państwami członkowskimi.

Komisja opowiada się bowiem za tym, aby do 2019 r. wszystkie płatności na szczeblu krajowym lub regionalnym miały wartość 0 proc. zróżnicowania. Z drugiej strony jej propozycja rozdziału środków finansowych między państwa członkowskie oscyluje między 57 proc. powyżej średniej UE 27 i 47 proc. poniżej tej średniej (z wyjątkiem Malty). To oznacza zróżnicowanie przekraczające łącznie 100 proc.

W celu większej konwergencji między tymi dwoma współczynnikami sprawozdawca postuluje o dobrowolny mechanizm łagodzenia procesu osiągania wewnętrznej konwergencji i drugi mechanizm przyspieszenia – nawet jeśli jeszcze niewielkiej – konwergencji między państwami członkowskimi.

W tym kontekście sprawozdawca proponuje, aby średni poziom wsparcia na państwo członkowskie, wyrażony w euro na hektar, był zbliżony do rzeczywistej średniej, a nie do 90 proc. średniej, jak proponuje Komisja. Tym samym sprawozdawca proponuje, aby państwa członkowskie znajdujące się poniżej 70 proc. średniej unijnej odzyskały 30 proc. tej różnicy, państwa mieszczące się w przedziale od 70 proc. do 80 proc. tej średniej odzyskały 25 proc. tej różnicy, zaś państwa znajdujące się między 80 proc. a średnią odzyskały 10 proc. różnicy. Żadne państwo członkowskie, jak podkreśla Santos, nie może pod żadnym względem znajdować się poniżej 65 proc. średniej unijnej.

Jak sugeruje portugalski eurodeputowany proces ten powinien być finansowany proporcjonalnie przez państwa członkowskie znajdujące się powyżej średniej UE 27, przy zapewnieniu, że żadne z nich nie spadnie poniżej tej średniej z racji stosowania powyższego mechanizmu.

Te oraz inne zmiany zaproponowane przez Santosa, odnoszące się do reformy I filara WPR omawiane będą podczas Komisji Rolnictwa Parlamentu Europejskiego 19 czerwca br.