Na I filar WPR jest 23,5 mld euro - i to już po przesunięciu z II filara jednej czwartej dostępnej w nim dla Polski koperty - tj. 2,34 mld euro. Z budżetu krajowego planuje się przeznaczyć w latach 2015-2020 w ramach płatności krajowych 180 mln euro na płatności do tytoniu - tylko one ostały się jako pomoc państwa.

Słowem - mało mamy z budżetu unijnego i niemal nic z krajowego.

JAK TO PODZIELIĆ?

Ministerstwo zaproponowało do oceny projekt zakładający różny sposób naciągania tej krótkiej kołderki. Ale efekt tego dla większości tylko niewielki.

Zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającym przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej, każde z państw musi wdrożyć system dopłat, zawierający trzy elementy obowiązkowe: jednolitą płatność obszarową, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników.

Spośród elementów dobrowolnych w systemie płatności bezpośrednich MRiRW wybrało do wdrożenia w Polsce: płatności dla małych gospodarstw, płatności związane z produkcją, przejściowe wsparcie krajowe, płatność dodatkową.

AKTYWNOŚĆ ROLNICZA WODOCIĄGÓW WYCENIONA NA 5 TYS. EURO.

Za swoją aktywność rolniczą właściciele gruntów nieprowadzący działań minimalnych otrzymają do 5 tys. euro.

Rozporządzenie unijne przewiduje, że nie przyznaje się płatności bezpośrednich tym osobom fizycznym lub prawnym ani ich grupom, których użytki rolne obejmują głównie obszary utrzymujące się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy i które nie prowadzą na tych obszarach działań minimalnych określonych przez państwa członkowskie. Zakłada też, że nie przyznaje się płatności bezpośrednich tym osobom fizycznym lub prawnym ani ich grupom, które administrują portami lotniczymi, wodociągami, stałymi terenami sportowymi i rekreacyjnymi, jak również świadczą usługi przewozu kolejowego lub usługi w zakresie obrotu nieruchomościami.

Jednocześnie przewidziano, że te założenia nie mają zastosowania do rolników, którzy w poprzednim roku otrzymali tylko płatności bezpośrednie nieprzekraczające określonej kwoty. Kwotę tę określają państwa członkowskie na podstawie obiektywnych kryteriów, takich jak ich charakterystyczne cechy krajowe lub regionalne, i nie może być ona wyższa niż 5 000 euro.