Od wejścia Polski do Unii rolnicy posadzili prawie 43 tys. ha prywatnych lasów, na których założenie otrzymali dofinansowanie sięgające 368 mln zł. Trafiły one w ręce ponad 16 tys. rolników. Najwięcej lasów posadzono na Warmii i Mazurach (7678 ha) i Mazowszu (7027 ha). Najmniej przybyło ich na Opolszczyźnie (433 ha) i w Małopolsce (472 ha).

Ile za hektar
Jednorazowe wsparcie finansowe wypłacane za każdy zalesiony hektar wynosi od 4160 do 6260 zło-tych. Ostateczna wysokość zależy od proporcji, w jakiej zostały posadzone gatunki iglaste i liściaste, od tego, czy użyto sadzonek zwykłych, czy też mikoryzowanych, i wreszcie od konfiguracji terenu. Dodatkowe pieniądze – w kwocie 2590 zł/ha – można uzyskać za wykonanie ogrodzenia, o ile takie zlecenie złoży nadleśnictwo.

Przez kolejne 5 lat rolnik otrzymuje premię pielęgnacyjną w wysokości 970–1360 złotych do hektara zalesionych gruntów. Jej wysokość zależy od ilości nakazanych w planie zalesienia prac pielęgnacyjnych. Jeżeli nadleśnictwo poleci zastosować środki zapobiegające zgryzaniu uprawy przez zwierzynę leśną, to właściciel młodego lasu może oczekiwać dodatkowych 190–700 złotych do każdego hektara.

Kolejnym rodzajem dofinansowania prywatnego lasu jest premia zalesieniowa w kwocie 1580 zł. do hektara zalesionych gruntów. Stanowi ona rekompensatę utraconych przez rolnika dochodów po przekształceniu gruntów rolnych na grunty leśne. Wypłaca się ją przez 15 lat od założenia lasu. Warunkiem jej otrzymania jest udokumentowanie przez rolnika, że co najmniej 25 proc. jego dochodów pochodzi z rolnictwa. Premii nie otrzymują właściciele lasów na ugorach – nie mieli z nich przecież dochodów.
Kręta droga

Droga do własnego lasu nie jest prosta. Konieczne jest bowiem zgromadzenie wielu dokumentów, map i zaświadczeń. Chcąc zdążyć z ich złożeniem w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w wymaganym terminie (od 1 sierpnia do 30 września), trzeba zacząć je zbierać już teraz.

Wymagane przepisami dokumenty to:
1. Wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczący działek ewidencyjnych, na których są położone grunty przewidziane do zalesienia. Gdy w gminie brak takiego planu, należy pobrać zaświadczenie potwierdzające, że przeznaczenie planowanych pod zalesienie gruntów nie jest sprzeczne z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. 2. Kopia części mapy ewidencyjnej lub jej powiększenie obejmujące grunty do zalesienia albo ich mapa sporządzona na podstawie mapy zasadniczej. Może to wykonać wyłącznie geodeta z uprawnieniami. Mapa musi zawierać następujące elementy: granice gruntów przewidzianych do zalesienia, granice i powierzchnie gruntów w poszczególnych klasach gleboznawczych, łączną powierzchnię przewidzianą do zalesienia, a gdy dotyczy terenu o nachyleniu powyżej 12 stopni, oznaczenie najwyższego i najniższego punktu gruntu przeznaczonego pod las.
3. Zaświadczenie z gminy, że grunty do zalesienia są położone poza obszarem Natura 2000.
4. Pisemną zgodę współwłaścicieli na zalesienie, jeżeli grunty te stanowią współwłasność.
5. Wypis z ewidencji gruntów i budynków z dołączonym do niego oświadczeniem rolnika o powierzchni gruntów przeznaczonych do zalesienia wraz z podaniem numerów ewidencyjnych działek.
6. Zaświadczenie z urzędu skarbowego o braku innych dochodów niż rolnicze lub potwierdzające wysokość dochodów pozarolniczych w roku poprzedzającym rok złożenia wniosku o dofinansowanie zalesienia. Jeżeli w gospodarstwie prowadzone są działy specjalne, to w tym samym urzędzie należy uzyskać zaświadczenie o wysokości dochodów z tytułu ich prowadzenia także za rok poprzedzający złożenie wniosku.

W niektórych wypadkach konieczne jest zebranie dodatkowych dokumentów, takich jak:
1. Opinia wojewódzkiego konserwatora przyrody – jeżeli pola planowane do zalesienia znajdują się w rezerwacie przyrody, parku krajobrazowym lub na obszarze ich otulin.
2. Opinia dyrektora parku narodowego – jeżeli grunt jest położony na terenie parku lub w jego otulinie.
Mając już wszystkie niezbędne dokumenty, należy złożyć pisemny wniosek do nadleśnictwa o wykonanie planu zalesienia.Nadleśnictwo ma obowiązek wykonać go bezpłatnie w ciągu 60 dni. Chcąc złożyć wniosek w ARiMR o dofinansowanie zalesienia w tym samym roku, nie można wystąpić do nadleśniczego później niż do 15 maja. Plan zalesienia określa techniczne warunki jego realizacji, określając gatunki drzew i ilość sadzonek na hektar, porę sadzenia (jesień lub wiosna, ewentualnie jesień – wiosna), konieczność lub nie wykonania ogrodzenia.

W progach Agencji
W biurze powiatowym ARiMR trzeba wypełnić specjalny wniosek zalesieniowy, dołączając do niego kopię planu zalesienia poświadczoną za zgodność z oryginałem przez nadleśniczego wraz ze wszystkimi załącznikami. Biuro ma 60 dni na jego rozpatrzenie. Po tym terminie wydaje ono postanowienie o spełnieniu niezbędnych warunków do przyznania dofinansowania na zalesienie. Mając ten dokument, można rozpocząć prace zalesieniowe, kierując się zaleceniami planu zalesienia. W ciągu 7 dni po ich zakończeniu należy o tym poinformować nadleśnictwo na piśmie, dołączając oświadczenie o wykonaniu zalesienia. Nadleśniczy w ciągu 14 dni dokonuje oceny zgodności zasadzenia lasu z planem i poświadcza to zaświadczeniem. Mając powyższy dokument, rolnik składa w biurze powiatowym ARiMR oświadczenie o wykonaniu zalesienia, ale nie później niż do 31 maja roku następującego po roku, w którym wydano postanowienie. Na jego podstawie dyrektor biura wydaje decyzję o przyznaniu płatności. Kolejne raty płatności są przyznawane po corocznym złożeniu wniosku o płatność z tytułu kontynuacji programu.

Źródło: "Farmer" 19/2008