Propozycja WPR, zawierająca wymóg zazielenienia jako niezbędny przy ubieganiu się o dopłaty bezpośrednie, wzbudza wiele wątpliwości. Skoro mamy dobrze funkcjonujące programy rolnośrodowiskowe, czy powinniśmy szukać nowości?

Między innymi nad tym problemem zastanawiali się uczestnicy spotkania „Ekologizacja, zazielenienie, ochrona środowiska w reformie WPR 2014-2020. Kontrowersje wynikające z nowej formuły WPR – środowisko czy rolnictwo?”

- Programy rolnośrodowiskowe funkcjonują w Polsce od 1992 roku. Od pięciu lat umiejscowiono je w PROW, jako jedno z działań Osi II środowiskowej, instrument finansowy mający za zadanie redukcję negatywnego wpływu rolnictwa na środowisko i przyrodę na obszarach wiejskich – mówiła  Nina Dobrzyńska, zastępca dyrektora Departamenty Płatności Bezpośrednich MRiRW. – Rolnik, przystępując do realizacji tego działania podejmuje zobowiązanie, w zamian otrzymując płatność jako rekompensatę za utracone potencjalne dochody.

Rozporządzenie regulujące programy rolnośrodowiskowe było wielokrotnie zmieniane, wraz z nabywaniem doświadczeń i jako reakcja na zgłaszane przez rolników potrzeby. Jak się okazuje, programy rolnośrodowiskowe nie zostaną zaprzestane wraz z końcem obecnej perspektywy budżetowej.

- W projekcie rozporządzenia dotyczącego wspierania rozwoju obszarów wiejskich program rolnośrodowiskowoklimatyczny (oprócz nazwy) w swym kształcie będzie zbliżony do obecnego, natomiast zostanie wydzielone jako odrębne działanie rolnictwo ekologiczne – zapowiada Nina Dobrzyńska.

Wskazuje ponadto, że dla kształtu programów rolnośrodowiskowych istotne będzie to, jak ostatecznie zostanie rozwiązane zazielenienie uwzględnione w I filarze.

Wśród tematów wymagających analizy przy przyjmowaniu nowych rozwiązań Nina Dobrzyńska wymienia:

•  premiowanie właścicieli sąsiadujących ze sobą działek;

•  zwiększenie atrakcyjności wariantów siedliskowych w stosunku do wariantu „ptasiego”;

•  zweryfikowanie listy gatunków ptaków kwalifikujących do wariantu „ptasiego” (np. rozważenie poziomu rekompensat dla stosunkowo licznego derkacza);

•  wprowadzenie pakietu, wariantu lub stawek promujących wypas;

•  wprowadzenie mechanizmu kontroli i weryfikacji ekspertów oraz wykonywanych przez nich dokumentacji;

•  być może skrócenie okresu zobowiązań;

•  regionalizacja niektórych wymogów oraz stawek płatności.

Podobał się artykuł? Podziel się!