Skąd taka konieczność? Poseł Robert Telus poprosił Ministerstwo Rolnictwa o wyjaśnienie tej sytuacji: - Co się zadziało, co było złego, jakie błędy formalne my jako Polska zrobiliśmy, że Unia Europejska każe nam zwracać środki?

Wiceminister rolnictwa Jacek Bogucki przypomniał, że Komisja Europejska już w listopadzie 2010 roku przeprowadziła w Polsce postępowanie wyjaśniające w zakresie wstępnego uznania i planów uznania grup. Ustalono m.in., iż kontrole przeprowadzone w odniesieniu do spełniania przez organizacje producentów kryteriów uznania były nieskuteczne i nieprzeprowadzone z częstotliwością wymaganą przepisami.

Potem w roku 2013 kontrolerzy Europejskiego Trybunału Obrachunkowego przeprowadzili kontrolę w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i kilku urzędach marszałkowskich województw.

- We wnioskach pokontrolnych ETO wykazało, że polskie władze nie wdrożyły skutecznych procedur kontroli zapobiegających nieprawidłowościom wynikającym z przyjętych zbyt ogólnych kryteriów kwalifikacji i wymogów kontrolnych oraz z braku odpowiednich wytycznych na szczeblu krajowym i unijnym – mówił wiceminister. - Uchybienia dotyczyły zatwierdzania planów dochodzenia do uznania grup producentów, niespełniania kryteriów kwalifikowalności, a szczególnie sztucznie tworzonych grup, niesprawdzania prawidłowości wykazywanej w planach dochodzenia infrastruktury technicznej, maszyn, wyposażenia będącego w dyspozycji członków grupy, niesprawdzania racjonalności kosztów inwestycji, szczególnie przy zakupach dokonywanych przez członków grupy. Ponadto kontrolerzy nie doszukali się w kontrolowanych dokumentach dowodów na przeprowadzenie kontroli spójności handlowej oraz technicznej jakości planów dochodzenia. W uzasadnieniu przedstawiali wykazany zbyt długi czas zwrotu planowanych nakładów inwestycyjnych. I tak w 14 planach dochodzenia średni okres zwrotu inwestycji przekraczał 40 lat, a w przypadku skrajnym – 307 lat. Spośród 17 kontrolowanych grup w 12 kontrolerzy zakwestionowali zawarte transakcje związane z inwestycjami pomiędzy grupą a jej członkami lub podmiotami blisko powiązanymi. W 11 grupach 49 transakcji dotyczyło gruntów, budynków, używanych maszyn i wyposażenia.