PARTNERZY PORTALU
  • partner portalu farmer.pl
  • partner portalu farmer.pl
  • partner portalu farmer.pl

Jak państwa UE realizują zazielenienie?

Autor: Anna Kobus

Dodano: 28-06-2015 07:00

Tagi:

Zazielenienie to nowy wymóg związany z płatnościami bezpośrednimi, który dotyczy wszystkich krajów UE. Wymogi w poszczególnych państwach nie są jednak identyczne.



W tym roku Komisja Europejska wprowadziła nowy komponent płatności bezpośrednich - zazielenienie. Wszystkie państwa członkowskie UE obligatoryjnie muszą wprowadzić nowe przepisy. Co więcej, na finansowanie zazielenienia każdy z krajów zobligowany jest przeznaczyć 30 proc. kwoty zarezerwowanej na płatności bezpośrednie.

Mniej więcej jednakowe dla wszystkich państw są wymogi dotyczące dwóch pierwszych praktyk zazielenienia związanych z obowiązkiem utrzymania trwałych użytków zielonych oraz odnoszących się do dywersyfikacji upraw. Założeniem pierwszej praktyki jest utrzymanie w każdym kraju powierzchni TUZ na niezmienionym poziomie w stosunku do obszarów przez nie zajmowanych w roku referencyjnym, którym będzie rok 2015. Jeśli chodzi o dywersyfikację upraw, to każdy rolnik w UE gospodarujący na obszarze od 10 do 30 ha musi uprawiać minimum 2 różne gatunki roślin, a gospodarstwa powyżej 30 ha są zobowiązane prowadzić minimum 3 uprawy.

Niewielkie różnice w wyżej przytoczonych obowiązkach dotyczą zazwyczaj dość zaawansowanych szczegółów związanych np. z opracowaniem przez dane kraje tzw. praktyk równoważnych.

NAJWIĘCEJ RÓŻNIC W EFA

Najwięcej zmian w kwestii zazielenienia dotyczy trzeciej praktyki, czyli obowiązku utrzymania obszarów proekologicznych (Ecological Focus Areas). Wspólnym dla wszystkich państw wymogiem jest zobowiązanie się do tego, aby obszar proekologiczny stanowił przynajmniej 5 proc. (w przyszłości 7 proc.) gruntów ornych każdego gospodarstwa liczącego ponad 15 ha gruntów ornych.

Wszystkie kraje członkowskie w pewnym zakresie mogły jednak same stworzyć swoją wewnętrzną listę obszarów zaliczanych do EFA. Wobec tego każdy kraj mógł wybrać (spośród wielu przygotowanych przez KE opcji) dla swoich rolników taki pakiet możliwości, który z punktu widzenia środowiskowego i społecznego będzie mógł zostać wdrożony i swobodnie realizowany na danym terenie oraz przyniesienie wymierne korzyści dla środowiska naturalnego - ta możliwość to wyjście naprzeciw zróżnicowanej sytuacji w każdym z państw.

6 państw - Austria, Finlandia, Litwa, Holandia, Słowenia, Hiszpania - aby zminimalizować koszty związane z biurokracją i wprowadzić uproszczenia administracyjne, swój wykaz znacznie okroiły, pozostawiając rolnikom do wyboru jedynie 2-4 możliwości realizacji EFA. Tym samym w tych krajach weryfikacja wymagań oraz ich kontrola nie będą aż tak skomplikowane jak w pozostałych. W tej grupie poszczególne kraje decydowały się najczęściej na rośliny wiążące azot, międzyplony oraz na niektóre elementy krajobrazu naturalnego.

9 państw członkowskich (Cypr, Dania, Estonia, Grecja, Łotwa, Malta, Portugalia, Szwecja, Wielka Brytania) aktywowało rolnikom od 5 do 9 możliwości.

Przykładowo Wielka Brytania zdecydowała się na realizację 5 wariantów (ugorowanie gruntów, strefy buforowe, międzyplony, uprawy wiążące azot oraz naturalne zakrzaczenia).

Ponad 10 wariantów do wyboru mają rolnicy z 13 krajów członkowskich (Belgia, Bułgaria, Chorwacja, Republika Czeska, Francja, Niemcy, Węgry, Irlandia, Włochy, Luksemburg, Polska, Rumunia, Słowacja). Niektóre państwa zdecydowały się na wszystkie podane przez KE możliwości.

NAJPOPULARNIEJSZE - UPRAWY WIĄŻĄCE AZOT

Jakie warianty EFA wybierano najczęściej? Najpopularniejsze okazały się uprawy wiążące azot. Taki wariant realizacji wymogów wybrały prawie wszystkie kraje członkowskie (27). Na ugorowanie gruntów zdecydowało się 26 państw, a 23 zezwoliły rolnikom na wliczanie do wymaganej powierzchni EFA wybranych elementów krajobrazu naturalnego.

Popularne stały się także zagajniki o krótkiej rotacji (21 państw członkowskich), międzyplony (20 państw) oraz strefy buforowe (19 państw). Do obszarów proekologicznych 13 państw zaliczać będzie obszary zalesione, a 12 - obszary agroleśnicze. Nieco mniej państw skorzystało z możliwości doliczania do EFA pasów gruntów położonych wzdłuż krawędzi lasu. 11 państw członkowskich dopuszcza taką możliwość bez konieczności prowadzenia na tych pasach produkcji roślinnej, natomiast 8 państw w szczególnych wypadkach zezwala obsiać te pasy pod warunkiem spełnienia określonych wymogów. 8 państw wybrało tarasy jako element cenny przyrodniczo, który może zostać wliczony do EFA.

CENNE ELEMENTY KRAJOBRAZU NATURALNEGO

Jak już wspomniano wyżej, 23 państwa członkowskie zezwoliły na to, by cenne elementy krajobrazu naturalnego znajdujące się na gruntach należących do rolnika, mogły zostać wliczone do wymaganej powierzchni EFA. Tu jednak należy zaznaczyć, że poszczególne kraje decydowały się na realizację różnej liczby podanych przez KE możliwości (rysunek 1.).

Najczęściej jednak wybierano:

zadrzewienia grupowe - 17 państw,

miedze - 16 państw,

zadrzewienia liniowe - 16 państw,

żywopłoty i zakrzaczenia - 13 państw,

pojedyncze drzewa - 13 państw,

oczka wodne i stawy - 11 państw,

rowy - 14 państw,

tradycyjne, kamienne ściany - 6 państw.

TYLKO WYBRANE GATUNKI

W przypadku realizacji EFA w postaci zagajników o krótkiej rotacji poszczególne państwa mogły także decydować w zakresie doboru gatunków, których uprawa w takiej formie będzie uznawana za obszar proekologiczny. I tak 20 państw członkowskich wybrało do możliwości realizacji tego kryterium wierzbę, 16 państw zaliczać będzie topolę, 14 olchę, a 10 brzozę.

Poszczególne kraje Wspólnoty opracowały także swoje wewnętrzne (zazwyczaj bardzo długie) listy gatunków, z których mogą się składać mieszanki wysiewane jako międzyplony. Najczęściej termin siewu wyznaczano na okres od lipca do września. Niektóre z państw (w tym Polska) opracowały szczegółowe kryteria dotyczące udziału poszczególnych gatunków w mieszankach i minimalnego czasu, przez jaki mają pozostać one na polu.

Wiele różnic pomiędzy państwami członkowskimi dotyczy także najczęściej wybieranego wariantu związanego z uprawą roślin wiążących azot. Poszczególne państwa ustaliły listy składające się z różnych gatunków roślin - od 4 do nawet 19. Najpopularniejsze okazały się: fasola (27 państw członkowskich), groch (26 państw), lucerna (25 państw), łubin (23 państwa) i koniczyny (23 państwa).

Artykuł pochodzi z numeru 5/2015 Farmera. 

Podobał się artykuł? Podziel się!
×

WSZYSTKIE KOMENTARZE (2)

  • z.. 2015-06-28 22:30:03
    Mam fajny starodrzew on nie zazielenia bo jest przy siedlisku... :)...a siedlisko w środku rancha....mam trawę 1200m przed domem za domem 400m dla niektórych to pastwisko koszone co tydzień (nie mam hodowli) dla mnie trawnik angielski... a nie ...jakieś tam bleble....bełkot od drogi przy drodze , przed rowem za rowem NAJWAŻNIEJSZE jak nie wiadomo co....... to...... nie zazielenia.....
    A co z innymi zielonymi plantacjami......tak na prawdę to nie wiem
  • Adaś 2015-06-28 18:23:13
    Mam od niepamiętnych czasów kawałek lasu. On nie zazielenia uni europejskiej. Tak tylko jakiś baran mógł wymyśleć.
ZOBACZ WSZYSTKIE KOMENTARZE

PISZESZ DO NAS Z ADRESU IP: 54.81.158.195
Dodając komentarz, oświadczasz, że akceptujesz regulamin serwisu

Drodzy Użytkownicy!

W związku z odwiedzaniem naszych serwisów internetowych przetwarzamy Twój adres IP, pliki cookies i podobne dane nt. aktywności lub urządzeń użytkownika. Jeżeli dane te pozwalają zidentyfikować Twoją tożsamość, wówczas będą traktowane jako dane osobowe zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/679 (RODO).

Administratora tych danych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz w Polityce Prywatności pod tym linkiem.

Jeżeli korzystasz także z innych usług dostępnych za pośrednictwem naszych serwisów, przetwarzamy też Twoje dane osobowe podane przy zakładaniu konta, rejestracji na eventy, zamawianiu prenumeraty, newslettera, alertów oraz usług online (w tym Strefy Premium, raportów, rankingów lub licencji na przedruki).

Administratorów tych danych osobowych, cele i podstawy przetwarzania oraz inne informacje wymagane przez RODO znajdziesz również w Polityce Prywatności pod tym linkiem. Dane zbierane na potrzeby różnych usług mogą być przetwarzane w różnych celach, na różnych podstawach oraz przez różnych administratorów danych.

Pamiętaj, że w związku z przetwarzaniem danych osobowych przysługuje Ci szereg gwarancji i praw, a przede wszystkim prawo do sprzeciwu wobec przetwarzania Twoich danych. Prawa te będą przez nas bezwzględnie przestrzegane. Jeżeli więc nie zgadzasz się z naszą oceną niezbędności przetwarzania Twoich danych lub masz inne zastrzeżenia w tym zakresie, koniecznie zgłoś sprzeciw lub prześlij nam swoje zastrzeżenia pod adres odo@ptwp.pl.

Zarząd PTWP-ONLINE Sp. z o.o.

Zgłoś swoje propozycje zmian!


Dziękujemy za współpracę!