Rząd już w sierpniu 2009 r. wskazał na konieczność przygotowania nowych rozwiązań mających na celu zwiększenie liczby zawartych umów ubezpieczenia, a także objęcie ochroną ubezpieczeniową większej powierzchni upraw.

Jednak powódź przeszła, szczęśliwie nie następują też na wielką skalę inne klęski żywiołowe i w ciągu kilku ostatnich lat sytuacja uspokoiła się nieco - a wraz z tym ucichły dyskusje nad potrzebą zmian systemowych w zakresie ubezpieczeń.

Problem pozostał jednak nierozwiązany. Przypomina o sobie chociażby brakiem pieniędzy na działanie "Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku wystąpienia klęsk żywiołowych oraz wprowadzenie działań zapobiegawczych" w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 - po ogłoszeniu list beneficjentów po ostatnim, siódmym już naborze, zamkniętym w grudniu 2014 r., okazało się, że środków wystarczy dla co drugiego potrzebującego pomocy: na 1 535 osób występujących o pomoc pieniądze są dla 871.

NOWELIZACJA WSTRZYMANA

We wrześniu 2014 r. rząd przyjął projekt nowelizacji ustawy o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, po którym słuch zaginął, choć zmiana miała wejść w życie od stycznia 2015 r. Dopytywaliśmy w Ministerstwie Rolnictwa o jego losy. Jak się okazało, projekt uzyskał notyfikację w Komisji Europejskiej i 13 marca trafił do Sejmu.

Ministerstwo informuje, że zaproponowane w nowelizacji ww. ustawy zmiany dotyczą:

- podwyższenia do 65 proc. poziomu dopłat do składek ubezpieczeniowych,

- dostosowania do przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 608) definicji działalności rolniczej oraz definicji rolnika,

- zapewnienia producentom owoców i warzyw dostępu do ubezpieczeń z dopłatami z budżetu państwa do składek w przypadku stosowania przez zakłady ubezpieczeń stawek taryfowych w wysokościach wyższych niż 6 proc. sumy ubezpieczenia upraw, a tym samym zwiększenie ochrony ubezpieczeniowej tych upraw rolnych;

- skrócenia z 30 do 14 dni terminu, od którego następuje odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń po zawarciu umowy obowiązkowego ubezpieczenia upraw rolnych od ryzyka wystąpienia szkód spowodowanych przez powódź i suszę;